Adhyaya 344

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापप्रणाशनम् । कपिलेश्वरस्यैशान्यामुत्तरेण व्यवस्थितम्

ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, পাপ-প্ৰণাশক লিঙ্গলৈ গমন কৰা উচিত; কপিলেশ্বৰৰ ঈশান কোণত উত্তৰ দিশে ই স্থিত।

Verse 2

जरद्गवेश्वरंनाम जरद्गवप्रतिष्ठितम् । ब्रह्महत्यादि पापानां नाशनं नात्र संशयः

ইয়াৰ নাম জৰদগৱেশ্বৰ; জৰদগৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ব্ৰহ্মহত্যা আদি পাপসমূহ নাশ কৰে—ইয়াত একো সন্দেহ নাই।

Verse 3

तत्रैव संस्थिता देवि देवी अंशुमती नदी । तत्र स्नात्वा विधानेन पिडदानं तु दापयेत्

সেই ঠাইতেই, হে দেবী, অংশুমতী নামৰ দিৱ্য নদী আছে। তাত বিধি অনুসাৰে স্নান কৰি পিতৃসকলৰ বাবে পিণ্ডদান কৰাব লাগে।

Verse 4

वर्षकोटिशतं साग्रं पितॄणां तृप्तिमावहेत् । वृषभस्तत्र दातव्यो ब्राह्मणे वेदपारगे

ইয়াৰ ফলত পিতৃসকল সাগ্ৰে শত কোটি বছৰ পৰ্যন্ত তৃপ্তি লাভ কৰে। তাত বেদপাৰগ ব্ৰাহ্মণক দানস্বৰূপে এটা বৃষভ (ষাঁড়) দিব লাগে।

Verse 5

ततस्तु पूजयेद्देवं गन्धपुष्पैर्जरद्गवम् । पञ्चामृतरसेनैव तथा गुग्गु लुधूपनैः

তাৰ পাছত গন্ধ-পুষ্পেৰে সেই দেৱ জৰদগৱক পূজা কৰিব; পঞ্চামৃতৰ ৰসেৰে আৰু গুগ্গুলু আদি ধূপেৰেো অৰ্চনা কৰিব।

Verse 6

स्तुतिदण्डनमस्कारैः प्रदक्षिणैरहर्निशम् । ब्राह्मणान्भोजयेत्तत्र भक्ष्यभोज्यैः पृथग्विधैः । एकेन भोजितेनैव कोटिर्भवति भोजिता

স্তৱ-স্তুতি, দণ্ডৱৎ প্ৰণাম, নমস্কাৰ আৰু প্ৰদক্ষিণা কৰি দিন-ৰাতি তাত ব্ৰাহ্মণসকলক নানা প্ৰকাৰ ভক্ষ্য-ভোজ্য আহাৰে ভোজন কৰাব লাগে। এজনক ভোজন কৰালেই যেন কোটিজনক ভোজন কৰোৱা হ’ল।

Verse 7

कृते सिद्धोदकंनाम तत्तीर्थं परिकीर्त्तितम् । जरद्गवेश्वरं तीर्थं कलौ तु परिकीर्त्यते

কৃতযুগত সেই তীৰ্থ ‘সিদ্ধোদক’ নামে প্ৰসিদ্ধ আছিল; কিন্তু কলিযুগত ই ‘জৰদ্গৱেশ্বৰ’ নামৰ পবিত্ৰ তীৰ্থ হিচাপে খ্যাত।

Verse 344

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येंऽशुमतीमाहात्म्ये जरद्गवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

এইদৰে শ্ৰদ্ধেয় শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশি হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত অংশুমতীমাহাত্ম্যত ‘জৰদ্গৱেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ তিনিশ চুয়াল্লিশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।