
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেৱীক উপদেশ দিয়ে কয় যে প্ৰভাসক্ষেত্ৰত চণ্ডীশ্বৰ নামৰ এক মহালিঙ্গ আছে, যি সৰ্ব পাপ-অপরাধ নাশক। ভক্তিভাৱে তাৰ দৰ্শন-পূজাই মহাপুণ্য আৰু অন্তঃশুদ্ধি দান কৰে বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। তাৰ পাছত তেওঁ বিধান দিয়ে—কাৰ্ত্তিক মাহৰ শুক্লপক্ষৰ চতুৰ্দশীত উপবাস কৰি ৰাতি জাগৰণ কৰিব লাগে। এই ব্ৰত পালন কৰিলে পাপক্ষয় হৈ সাধকে মহেশ্বৰৰ পৰম পদ লাভ কৰে—এই ফলশ্ৰুতিসহ অধ্যায় সমাপ্ত।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र स्थाने तु संस्थितम् । चण्डीश्वरं महालिंगं सर्वपातकनाशनम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, সেই স্থানলৈ যাবা, য’ত চণ্ডীশ্বৰ নামে মহালিঙ্গ স্থিত—সকলো পাপ-পাতকৰ বিনাশক।
Verse 2
तत्र शुक्लचतुर्द्दश्यां कार्तिके मासि भामिनि । उपवासपरो भूत्वा यः करोति प्रजागरम् । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः
তাত, কাৰ্তিক মাহৰ শুক্ল চতুৰ্দশীত, হে দীপ্তিমতী নাৰী, যিয়ে উপবাস পালন কৰি ৰাতি জাগৰণ কৰে, সি সেই পৰম ধামলৈ যায় য’ত দেৱ মহেশ্বৰ নিবাস কৰে।
Verse 340
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये देविकामाहात्म्ये चण्डीश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम चत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-হাজাৰ শ্লোকীয়া সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত দেবিকামাহাত্ম্যত “চণ্ডীশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামক অধ্যায়—৩৪০তম অধ্যায়—সমাপ্ত।