
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে মহাদেৱীক ‘কালমেঘ’ নামৰ এক পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰৰ মাহাত্ম্য উপদেশ দিয়ে। ভক্তক তাত গমন কৰিবলৈ কোৱা হয় আৰু পূৰ্ব দিশত লিঙ্গৰূপে প্ৰকাশিত ক্ষেত্ৰপ/ক্ষেত্ৰপাল (ৰক্ষক দেৱতা)ৰ অৱস্থান দেখুৱাই দিয়া হয়। পূজাবিধি তিথি-নিয়ম অনুসৰি—বিশেষকৈ অষ্টমী বা চতুৰ্দশী তিথিত বলি অৰ্পণসহ সেই লিঙ্গৰ আৰাধনা কৰিব লাগে। ফলশ্ৰুতিত দেৱতা বাঞ্ছিতাৰ্থ প্ৰদানকাৰী আৰু কলিযুগত কল্পবৃক্ষৰ দৰে সহজে ফল দানকাৰী বুলি কোৱা হৈছে। উপসংহাৰত ই স্কন্দমহাপুৰাণৰ প্ৰভাসখণ্ডত প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য (প্ৰথম ভাগ)ৰ ৩৩১তম অধ্যায় বুলি উল্লেখিত।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कालमेघेति विश्रुतम् । तस्मात्तं पूर्वदिग्भागे क्षेत्रपं लिंगरूपिणम्
ঈশ্বৰে ক’লে: হে মহাদেৱি, তাৰ পাছত ‘কালমেঘ’ নামে খ্যাত স্থানলৈ যোৱা উচিত; তাত পূৰ্ব দিশত ক্ষেত্ৰৰ পালক লিঙ্গ-ৰূপে অৱস্থিত।
Verse 2
अष्टम्यां वा चतुर्द्दश्यां पूज्योऽसौ बलिभिर्नरैः । वांछितार्थप्रदः सम्यक्स कलौ कल्पपादपः
অষ্টমী বা চতুৰ্দশীত নৰে বলি-অৰ্পণেৰে তেওঁক পূজা কৰিব; তেওঁ সত্যই ইচ্ছিত অৰ্থ প্ৰদান কৰে—কলিযুগত কল্পবৃক্ষৰ দৰে।
Verse 331
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कालमेघमाहात्म्यवर्णनंनामैकत्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে পবিত্ৰ শ্ৰীস্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰ্য সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত ‘কালমেঘ-মাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নামক অধ্যায়, অৰ্থাৎ ৩৩১তম অধ্যায়, সমাপ্ত হ’ল।