Adhyaya 326
এই অধ্যায়ত প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰৰ তীৰ্থযাত্ৰাৰ ক্ৰমত ঈশ্বৰে দিশানিৰ্দেশ দিয়ে। ভক্তক উত্তৰ দিশত অৱস্থিত মহাকালেশ্বৰ স্থানলৈ আগবাঢ়িবলৈ কোৱা হৈছে; তেওঁ ‘সৰ্ব-ৰক্ষা-কৰ’ পৰম ৰক্ষক বুলি বৰ্ণিত। এই তীৰ্থ-সংলগ্ন নগৰ/বসতিৰ অধিষ্ঠাতা হিচাপে ৰুদ্ৰৰূপ ভৈৰৱক ক্ষেত্ৰপাল ৰূপে উল্লেখ কৰা হৈছে, যাৰ দ্বাৰা তীৰ্থৰ মাহাত্ম্য ৰক্ষণমুখী শৈৱ তত্ত্বৰ সৈতে সংযুক্ত হয়। দৰ্শ (অমাৱস্যা) আৰু পূৰ্ণিমাত ‘মহাপূজা’ কৰাৰ বিধান দিয়া হৈছে, যাত্ৰাত কালানুশাসনৰ গুৰুত্ব প্ৰকাশ পায়। ফলশ্ৰুতিত কোৱা হৈছে—মহোদয় কালত স্নান কৰি মহাকালৰ দৰ্শন কৰিলে ভক্তে ‘সাত হাজাৰ জন্ম’ পৰ্যন্ত ধন-সমৃদ্ধি লাভ কৰে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्यैवोत्तरतः स्थितम् । महाकालेश्वरं देवं सर्वरक्षाकरं परम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, সেই ঠাইৰ উত্তৰ দিশে আগবাঢ়ি সৰ্বৰক্ষা দানকাৰী পৰম দেব মহাকালেশ্বৰক দৰ্শন কৰিবা।
Verse 2
अधिष्ठाता पुरस्यास्य भैरवो रुद्ररूपधृक् । दर्शे च पूर्णिमायां च महापूजां प्रकारयेत्
ভৈৰৱ—ৰুদ্ৰৰূপধাৰী—এই নগৰৰ অধিষ্ঠাতা ৰক্ষক দেবতা। অমাৱস্যা আৰু পূৰ্ণিমাত বিধিমতে মহাপূজা সম্পন্ন কৰিব লাগে।
Verse 3
महोदये नरः स्नात्वा महाकालं प्रपश्यति । धनाढ्यो जायते लोके सप्तजन्मसहस्रकम्
মহোদয়ত স্নান কৰি মানুহে মহাকালক দৰ্শন কৰে; আৰু এই জগতত সি সাত হাজাৰ জন্মলৈকে ধনবান হয়।
Verse 326
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये महाकालमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰীস্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাস খণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য অংশত ‘মহাকাল-মাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নামক ৩২৬তম অধ্যায় সমাপ্ত।