Adhyaya 325
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেবীক উপদেশ দিয়ে কয়—ঋষিতোয়ৰে পৱিত্ৰ জলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, সুন্দৰ নদীতীৰত অৱস্থিত বিনায়কৰ শ্ৰেষ্ঠ তীৰ্থলৈ আগবাঢ়িব লাগে। তাত দেৱতা গণেশ/গণনাথ, দেৱগণৰ নেতা; ত্ৰিপুৰ-বিনাশক বিশ্বশক্তিৰ সৈতে একাত্ম ৰূপে, শৈৱ ভাবধাৰাত তেওঁৰ মহিমা বৰ্ণিত। প্ৰভাসৰ মহাক্ষেত্ৰত তেওঁ উন্নত গজৰূপে বিৰাজমান, অগণিত গণেৰে পৰিবৃত। যাত্ৰা নিৰ্বিঘ্ন হ’বলৈ ভক্তসকলে সম্পূৰ্ণ প্ৰচেষ্টাৰে পূজা কৰিব লাগে; প্ৰতিদিনে পুষ্প, ধূপ আদি অৰ্ঘ্য-উপহাৰ নিবেদন কৰিবলৈ কোৱা হৈছে। চতুৰ্থী তিথিত সামূহিক আচৰণৰ বিধানও আছে—নগৰবাসীয়ে বাৰে বাৰে চতুৰ্থীত মহোৎসৱ পালন কৰিব, যাতে ৰাষ্ট্ৰক্ষেম হয় আৰু সকলো কাৰ্যত সিদ্ধি লাভ হয়।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विनायकमनुत्तमम् । ऋषितोयातटे रम्ये सर्वविघ्ननिवारणम्
ঈশ্বৰ ক’লে: তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, ঋষিতোয়া নদীৰ মনোৰম তীৰত অৱস্থিত সকলো বিঘ্ন নিবারণকাৰী অনুত্তম বিনায়কৰ ওচৰলৈ যাব লাগে।
Verse 2
योऽसौ देवगणाध्यक्षः साक्षाच्च त्रिपुरान्तकः । गजरूपं समाश्रित्य ह्युन्नते जगति स्थितः । प्राभासिके महाक्षेत्रे गणानां कोटिभिर्वृतः
যিজন দেৱগণৰ অধিপতি, সেয়াই সাক্ষাৎ ত্ৰিপুৰান্তক; হাতীৰ ৰূপ আশ্ৰয় কৰি, জগতত উচ্চ মহিমাৰে স্থিত—প্ৰভাসৰ মহাক্ষেত্ৰত, কোটি কোটি গণেৰে পৰিবেষ্টিত।
Verse 3
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यात्रा निर्विघ्नहेतवे । आराध्यो गणनाथश्च पुष्पधूपादिभिः सदा
সেয়ে, নিৰ্বিঘ্ন তীৰ্থযাত্ৰাৰ হেতু সৰ্বপ্ৰযত্নে সদায় গণনাথক পুষ্প, ধূপ আদি উপচাৰে আৰাধনা কৰিব লাগে।
Verse 4
चतुर्थ्यां च चतुर्थ्यां च सर्वैर्नगरवासिभिः । तस्मिन्महोत्सवः कार्यो राष्ट्रक्षेमार्थ सिद्धये
প্ৰতি চতুৰ্থীত নগৰৰ সকলো বাসিন্দাই একেলগে তাত মহোৎসৱ পালন কৰিব লাগে, যাতে ৰাজ্যৰ কল্যাণ আৰু নিৰাপত্তা সিদ্ধ হয়।
Verse 325
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उन्नतस्वामिमाहात्म्यवर्णनं नाम पंचविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰীস্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য অংশত ‘উন্নতস্বামী-মাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নামক ৩২৫তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।