Adhyaya 324
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেৱীক প্ৰভাসৰ উত্তৰ ভাগত, বায়ব্য (উত্তৰ-পশ্চিম) দিশাৰ উপঅঞ্চলত অৱস্থিত গণনাথ/বিনায়ক-স্থানৰ মাহাত্ম্য আৰু পূজাবিধি বৰ্ণনা কৰে। এই বিনায়কক “সৰ্বসিদ্ধিদাতা” বুলি কোৱা হৈছে; লগতে কোৱা হয় যে তেওঁ পূৰ্বতে ধনদ (কুবেৰ)ৰ সহচৰ আছিল আৰু এতিয়া গণনাথ-ৰূপে নিধিসমূহৰ ৰক্ষক হৈ জীৱসকলক সফলতা দান কৰিবলৈ তাত অৱস্থিত। তাৰ পিছত সময়-নিয়মসহ সংক্ষিপ্ত আচাৰ দিয়া হৈছে—যেতিয়া চতুৰ্থী তিথি ভৌমবাৰ (মঙলবাৰ)ৰ সৈতে মিল খায়, তেতিয়া ভক্ষ্য, ভোজ্য আৰু মোদক আদি নৈবেদ্য অৰ্ঘ্য কৰি বিধিপূৰ্বক পূজা কৰিব লাগে। শেষত ফলশ্ৰুতি ৰূপে ঘোষণা কৰা হৈছে যে এইদৰে যথাবিধি আৰাধনা কৰিলে ধ্ৰুৱ সিদ্ধি, অৰ্থাৎ নিশ্চিত সফলতা লাভ হয়।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे किंचिद्वायव्यमाश्रितम् । विनायकं प्रपश्येच्च सर्वसिद्धिप्रदायकम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ উত্তৰ দিশত, অলপ উত্তৰ-পশ্চিমমুখী হৈ, সকলো সিদ্ধি প্ৰদানকাৰী বিনায়কক দৰ্শন কৰিব লাগে।
Verse 2
योऽसौ देवि मया ख्यातः सखा मे धनदः पुरा । गणनाथस्वरूपेण निधीनां परिपालकः । लोकानां सिद्धिदानार्थमस्मिन्स्थाने स्थितः प्रिये
হে দেবী, যিজনক মই আগতে তোমাক ক’ছিলোঁ—মোৰ পূৰ্বৰ সখা ধনদ (কুবেৰ), ধনৰ নিধিসমূহৰ পালনকৰ্তা—হে প্ৰিয়ে, এই স্থানত গণনাথৰ ৰূপে অৱস্থিত, লোকসমূহক সিদ্ধি দান কৰিবলৈ।
Verse 3
चतुर्थ्यां भौमवारेण भक्ष्यभोज्यः समोदकैः । पूजयेद्विधिवद्देवि तस्य सिद्धिर्भवेद्ध्रुवम्
হে দেবী, চতুৰ্থী তিথি যদি মঙলবাৰে পৰে, তেন্তে ভক্ষ্য-ভোজ্য আৰু মিঠা পানীয়সহ বিধিমতে তেওঁৰ পূজা কৰিব লাগে; সেই ভক্তৰ সিদ্ধি নিশ্চয় হয়।
Verse 324
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गणनाथमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে পবিত্ৰ স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত “গণনাথ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামৰ তিনিশ চৌব্বিশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।