Adhyaya 320
ঈশ্বৰ-দেৱী সংলাপত এই অধ্যায়ত পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰৰ আগ্নেয় দিশত অৱস্থিত অতি পুণ্যপ্ৰদ লিঙ্গদ্বয়ৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণিত হৈছে। কোৱা হয়, এই লিঙ্গদ্বয় বিশ্বকৰ্মাই প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল; নগৰ নিৰ্মাণৰ বাবে ত্বষ্টা আহি প্ৰথমে মহাদেৱক প্ৰতিষ্ঠা কৰে, তাৰ পিছত নগৰ গঢ়ে আৰু লিঙ্গদ্বয় (পুনৰ) প্ৰতিষ্ঠা কৰে—ই নগৰ-শৃঙ্খলা আৰু পবিত্ৰ প্ৰতীক-প্ৰতিষ্ঠাৰ পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক দেখুৱায়। তাৰ পাছত কাহিনিৰ পৰা বিধি-উপদেশলৈ গৈ কোৱা হৈছে—কৰ্মৰ আৰম্ভণি আৰু অন্তত, বিশেষকৈ যাত্ৰা আৰু বিবাহ-যাত্ৰা/বৰযাত্ৰাৰ সময়ত, লিঙ্গদ্বয় পূজা তৎক্ষণাৎ ফলদায়ক। সুগন্ধি দ্ৰব্য, অমৃতসদৃশ দ্ৰৱ আৰু নানাবিধ নৈবেদ্য সাৱধানে অৰ্পণ কৰিবলৈ কোৱা হৈছে; ই কেৱল আনুষ্ঠানিকতা নহয়, উদ্দেশ্যপূৰ্ণ ভক্তিৰ নৈতিক দিশ-নিৰ্দেশ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्माच्च पूर्वदिग्भागे किञ्चिदाग्नेयसंस्थितम् । लिंगद्वयं महापुण्यं विश्वकर्मप्रतिष्ठितम्
ঈশ্বৰে ক’লে: সেই স্থানৰ পূব দিশত, অলপ আগ্নেয় কোণত অৱস্থিত, বিশ্বকৰ্মাই প্ৰতিষ্ঠা কৰা দুটা মহাপুণ্য লিঙ্গ আছে।
Verse 2
यदा वै नगरं कर्तुं त्वष्टा तत्र समागतः । प्रतिष्ठाप्य महादेवं नगरं कृतवांस्ततः
যেতিয়া ত্বষ্টা তাত নগৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আহিল, তেতিয়া তেওঁ প্ৰথমে মহাদেৱক প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে; তাৰ পাছতহে নগৰ গঢ়িলে।
Verse 3
कृत्वा च नगरं रम्यं लिंगस्यास्य प्रभावतः । पुनः प्रतिष्ठितं र्लिगं तेन वै विश्वकर्मणा
এই লিঙ্গৰ প্ৰভাৱত তেওঁ এক মনোৰম নগৰ গঢ়িলে; আৰু সেই একেই লিঙ্গক বিশ্বকৰ্মাই পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে।
Verse 4
कर्मादौ कर्मणश्चान्ते यात्रोद्वाहगृहादिके । लिंगद्वयं पूजयित्वा सिद्धिमाप्नोति तत्क्षणात्
কাৰ্যৰ আৰম্ভণিত আৰু কাৰ্যৰ অন্তত—তীৰ্থযাত্ৰা, বিবাহ, গৃহনির্মাণ আদি ক্ৰিয়াত—যি লিঙ্গদ্বয় পূজা কৰে, সি তৎক্ষণাৎ সিদ্ধি লাভ কৰে।
Verse 5
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गंधामृतरसोदकैः । नैवेद्यै विविधैर्देवि लिंगयुग्मं प्रपूजयेत्
সেয়ে, হে দেবী, সৰ্বপ্ৰযত্নে সুগন্ধি উপচাৰ, অমৃতসম মধুৰ ৰস আৰু জল, আৰু নানাবিধ নৈবেদ্যৰে লিঙ্গযুগ্মক বিধিপূৰ্বক পূজা কৰা উচিত।
Verse 320
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उन्नतस्थानमाहात्म्ये लिंगद्वयमाहात्म्यवर्णनंनाम विंशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰ্য সংহিতাত, সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ অন্তৰ্গত প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত, উন্নতস্থান-মাহাত্ম্য অংশত, “লিঙ্গদ্বয়-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামৰ তিনিশ বিশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।