Adhyaya 318
এই অধ্যায়ত প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰৰ বৰ্ণনাৰ মাজত এক সংক্ষিপ্ত তত্ত্বীয় সূচনা দিয়া হৈছে। ঈশ্বৰে কয় যে সঁদৰ্ভ-স্থানৰ পৰা বেছি দূৰ নহয়, পূব দিশত এক অতি প্ৰভাৱশালী লিঙ্গ অৱস্থিত, যি পাপক্ষয়কাৰী। সেই লিঙ্গৰ নাম ‘ব্ৰহ্মেশ্বৰ’ আৰু ই ব্ৰাহ্মণসকলে প্ৰতিষ্ঠা কৰা—এই কথাই প্ৰতিষ্ঠা-পৰম্পৰাৰ বৈধতা প্ৰকাশ কৰে। ইয়াত আচাৰ-ক্ৰমো সূচিত: প্ৰথমে ঋষিতোয়া-জলত স্নান, তাৰ পিছত ব্ৰহ্মেশ্বৰ লিঙ্গৰ পূজা। ফলশ্ৰুতিত শুদ্ধিৰ সৈতে জ্ঞানগত ৰূপান্তৰো আছে—উপাসক ‘বেদবিদ্’ হয়, যোগ্য ব্ৰাহ্মণত্ব লাভ কৰে আৰু জাড্যভাব (মানসিক মন্দতা/জড়তা)ৰ পৰা মুক্ত হয়। এইদৰে ভূগোল, বিধি আৰু ফল একেলগে সংযুক্ত কৰা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्याश्च पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम्
ঈশ্বৰে ক’লে: সেই পবিত্ৰ স্থানৰ পূব দিশত, বেছি দূৰ নহয়, মহাপ্ৰভাৱশালী এক লিঙ্গ অৱস্থিত আছে, যি সকলো পাপ বিনাশ কৰে।
Verse 2
ब्रह्मेश्वरेति नामाढ्यं ब्राह्मणैश्च प्रतिष्ठितम् । ऋषितोयाजले स्नात्वा तल्लिंगं यः प्रपूजयेत् । स भवेद्वेदविद्विप्रो जाड्यभावविवर्जितः
ই ‘ব্ৰহ্মেশ্বৰ’ নামে খ্যাত আৰু ব্ৰাহ্মণসকলে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ‘ঋষিতোয়’ নামৰ জলে স্নান কৰি যিয়ে সেই লিঙ্গক পূৰ্ণ ভক্তিৰে পূজা কৰে, সি বেদবিদ ব্ৰাহ্মণ হয় আৰু জড়তা-অজ্ঞানৰ পৰা মুক্ত হয়।
Verse 318
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশি হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাত, সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য অংশত ‘ব্ৰহ্মেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নামৰ অধ্যায়, অৰ্থাৎ ৩১৮তম অধ্যায়, সমাপ্ত হ’ল।