Adhyaya 316
এই অধ্যায়ত দেবকুলৰ ওচৰৰ শম্বৰ-স্থানত, দেবকুলৰ পৰা পাঁচ গব্যূতি দূৰত ‘ক্ষেমাদিত্য’ নামৰ এক দেৱ-প্ৰতিষ্ঠাৰ অৱস্থান নিৰ্দেশ কৰা হৈছে। কোৱা হৈছে যে সেই দেৱতাৰ দৰ্শনমাত্ৰে ভক্তই ক্ষেমাৰ্থ-সিদ্ধি, মঙ্গল আৰু সমৃদ্ধি লাভ কৰে। আৰু বিধান দিয়া হৈছে—যেতিয়া সপ্তমী তিথি ৰবিবাৰৰ সৈতে সংযোগ হয়, তেতিয়া কৰা পূজা সৰ্বকামদা, অৰ্থাৎ ইষ্টফল প্ৰদানকাৰী। শেষত ইয়াক দেবকুল-তীৰ্থস্থিত উপদেশৰূপ তীৰ্থ-মাহাত্ম্যবচন বুলি নিৰূপণ কৰা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ देवकुलात्पूर्वे पंचगव्यूतिमात्रतः । शंबरस्थान मध्ये तु क्षेमादित्येति विश्रुतः
ঈশ্বৰ ক’লে: তাৰ পাছত দেৱকুলৰ পূৰ্ব দিশে, পাঁচ গব্যূতি দূৰত, শম্বৰ নামে ঠাইৰ মাজত, ক্ষেমাদিত্য নামে প্ৰসিদ্ধ (ধাম/মন্দিৰ) আছে।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि भवेत्क्षेमार्थसिद्धिभाक् । सप्तम्यां रविवारेण पूजितः सर्वकामदः
হে দেৱি, তেওঁক (ক্ষেমাদিত্যক) দৰ্শন মাত্ৰে মানুহ কল্যাণ আৰু নিৰাপত্তাৰ সিদ্ধি লাভ কৰে। সপত্মীত, ৰবিবাৰে পূজিত হ’লে তেওঁ সকলো কামনা দান কৰে।
Verse 3
इति देवकुलस्थाने कथिता तीर्थसंस्थितिः
এইদৰে দেৱকুল অঞ্চলত এই তীৰ্থৰ অৱস্থান আৰু বৰ্ণনা কোৱা হ’ল।
Verse 316
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये क्षेमादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम षोडशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকীয় সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত “ক্ষেমাদিত্য-মাহাত্ম্যৰ বৰ্ণনা” নামক তিনিশ ষোলতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।