Adhyaya 315
এই অধ্যায়ত শিৱ–দেৱী সংলাপৰ মাজেৰে সংক্ষিপ্ত ক্ষেত্ৰ-উপদেশ দিয়া হৈছে। ঈশ্বৰে মহাদেৱীক পশ্চিম দিশত অর্ধ-ক্রোশ দূৰত থকা দীপ্তিমান ‘মাৰুদাৰ্যা’ নামৰ স্থানলৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। তাত দেবী মৰুতগণে পূজা কৰা আৰু ‘সৰ্বকাম-ফলপ্ৰদা’ বুলি বৰ্ণিত। তাৰ পিছত কাল-নিয়ম আৰু পূজা-বিধি কোৱা হয়—বিশেষকৈ মহানৱমীত, আৰু সপ্তমীতেও, গন্ধ-পুষ্প আদি উপচাৰে যত্নসহকাৰে আৰাধনা কৰিব লাগে। এইদৰে স্থান, সময় আৰু পদ্ধতিৰ পুৰাণীয় সংযোগ দেখুৱাই ইচ্ছিত ফল আৰু পুণ্যলাভৰ নিয়ত ভক্তি-প্ৰয়োগ বুজাই দিয়ে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मरुदार्यां महाप्रभाम् । तस्मात्पश्चिमदिग्भागे क्रोशार्द्धेन व्यवस्थिताम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, মহাপ্ৰভাময়ী মৰুদাৰ্যাৰ দৰ্শনলৈ যোৱা উচিত। সেয়া সেই স্থানৰ পশ্চিম দিশত অর্ধ ক্ৰোশ দূৰত অৱস্থিত।
Verse 2
मरुद्भिः पूजितां देवीं सर्वकामफलप्रदाम् । महानवम्यां यत्नेन सप्तम्यां पूजयेन्नरः । गंधपुष्पादिविधिना सर्वकामप्रसिद्धये
মৰুতসকলে পূজিতা সেই দেৱী সকলো কামনাৰ ফল দান কৰে। মানুহে সপত্মীত আৰু বিশেষকৈ মহানৱমীত যত্নেৰে গন্ধ-পুষ্প আদি বিধিৰে পূজা কৰিলে সকলো ইচ্ছা সিদ্ধ হয়।
Verse 315
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मरुदार्यादेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকীয়া সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত “মৰুদাৰ্য্যা দেৱীৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামক তিনিশ পঞ্চদশ অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।