Adhyaya 311
এই অধ্যায়ত সংক্ষিপ্ত তত্ত্বোপদেশমূলক ধৰ্মসংবাদ বৰ্ণিত। ঈশ্বৰ মহাদেৱীক গোপালস্বামী হৰিৰ মন্দিৰলৈ যাবলৈ আদেশ দিয়ে আৰু স্থান স্পষ্টকৈ কয়—চণ্ডীশৰ পৰা পূব দিশে বিশ ধনু (ধনুক) দূৰত সেই দেৱালয় অৱস্থিত। তাত হৰিৰ দর্শন আৰু পূজাই সকলো পাপ শমায় আৰু দাৰিদ্ৰ্যৰ তৰংগ নাশ কৰে বুলি পুরাণোক্ত ফল কোৱা হৈছে। বিশেষকৈ মাঘ মাহত পূজা আৰু জাগৰণ (ৰাতিজাগৰণ) কৰিবলৈ প্ৰশংসা কৰা হৈছে; এইদৰে কৰোঁতা ভক্তে পৰম পদ লাভ কৰে বুলি ফলশ্ৰুতিৰে সমাপ্তি।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोपालस्वामिनं हरिम् । चण्डीशात्पूर्वदिग्भागे धनुषां विंशतौ स्थितम्
ঈশ্বৰ উৱাচ: “তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, গোপাল-স্বামি নামে হৰিৰ দৰ্শনলৈ যোৱা উচিত। তেওঁ চণ্ডীশাৰ পূৰ্ব দিশত, বিশ ধনুষ দূৰত অৱস্থিত।”
Verse 2
सर्वपापोपशमनं दारिद्र्यौघविनाशनम् । तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च माघे मासि विशेषतः । पूजा जागरणं कृत्वा तत्र गच्छेत्परं पदम्
সেই দেৱতা সকলো পাপ শান্ত কৰে আৰু দাৰিদ্ৰ্যৰ প্ৰবাহ বিনাশ কৰে। তেওঁক দৰ্শন কৰি পূজা কৰিলে—বিশেষকৈ মাঘ মাহত—যি তাত পূজা কৰি জাগৰণ পালন কৰে, সি পৰম পদ লাভ কৰে।
Verse 311
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गोपाल स्वामिहरिमाहात्म्यवर्णनंनामैकादशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰ্য সংহিতাৰ অন্তৰ্গত সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত ‘গোপাল-স্বামি হৰিৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নাম ত্ৰিশত-একাদশ অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।