Adhyaya 309
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে মহাদেৱীক সংক্ষিপ্ত তীৰ্থ-ভৌগোলিক নিৰ্দেশ আৰু পূজা-বিধি উপদেশ দিয়ে। তীৰ্থযাত্ৰীক চণ্ডীশৰ উত্তৰত অৱস্থিত ‘চতুৰ্মুখ’ নামৰ বিনায়ক মন্দিৰলৈ যাবলৈ কোৱা হৈছে; ঈশান কোণৰ দিশে চাৰি ধনু দূৰত্বৰ দিশ-দূৰত্বো স্পষ্ট কৰা হৈছে। তাত যত্নসহকাৰে আৰু সাৱধানতাৰে পূজা কৰিবলৈ কোৱা হৈছে—গন্ধ, পুষ্প, লগতে ভক্ষ্য-ভোজ্য নৈবেদ্য, বিশেষকৈ মোদক অৰ্পণ। চতুৰ্থী তিথিত পূজা কৰিলে সিদ্ধি লাভ হয়; নিয়মানুবর্তী ভক্তিত বিঘ্ন নাশ হৈ ধৰ্মীয় উদ্দেশ্য সফল হয়।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विनायकमनुत्तमम् । चतुर्मुखेति विख्यातं चण्डीशादुत्तरे स्थितम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পিছত, হে মহাদেৱী, চণ্ডীশৰ উত্তৰে অৱস্থিত, ‘চতুৰ্মুখ’ নামে বিখ্যাত, অনুত্তম বিনায়কলৈ গমন কৰা উচিত।
Verse 2
किञ्चिदीशानदिग्भागे धनुषां च चतुष्टये । तं प्रयत्नाच्च संपूज्य सर्वविघ्नैः प्रमुच्यते
ঈশান দিশাৰ ফালে অলপ আগবাঢ়ি, চাৰি ধনুৰ দূৰত্বত; যত্নসহ তঁাক সম্পূজিলে সকলো বিঘ্নৰ পৰা মুক্তি লাভ হয়।
Verse 3
गन्धपुष्पादिभिस्तत्र भक्ष्यैर्भोज्यैः समोदकैः । चतुर्मुखं चतुर्थ्यां तु संपूज्य सिद्धिभाग्भवेत्
তাত সুগন্ধি, ফুল আদি, লগতে মিঠাই, ভোজ্য আৰু পানীয়সহ; বিশেষকৈ চতুৰ্থী তিথিত চতুৰ্মুখক সম্পূজিলে সিদ্ধি-সাফল্য লাভ হয়।
Verse 309
इति श्रीस्कांदे महपुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चतुर्मुखविनायक माहात्म्यवर्णनंनाम नवोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশি হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত “চতুৰ্মুখ বিনায়কৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামৰ তিনিশ নৱম অধ্যায় সমাপ্ত।