Adhyaya 307
অধ্যায় ৩০৭ত ঈশ্বৰে বৰ্ণনা কৰে—পূৰ্বে উল্লেখিত সাম্বাদিত্যৰ অলপ পূব দিশে ‘অপৰ-নাৰায়ণ’ নামৰ এক দিৱ্য তীৰ্থ আছে। তাত সূৰ্যক বিষ্ণু-স্বৰূপ বুলি কোৱা হৈছে; ভক্তক বৰ দান কৰিবলৈ ভগৱানে ‘অপৰ’ অৰ্থাৎ অন্য/অধিক ৰূপ ধাৰণ কৰে—এইদৰে ‘অপৰ’ নামৰ কাৰণ ব্যাখ্যা কৰা হয়। তাৰ পিছত বিধান দিয়া হয়—সেই স্থানত পুণ্ডৰীকাক্ষৰ বিধানমতে পূজা কৰিব লাগে, বিশেষকৈ ফাল্গুণ মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ একাদশীত। ফলশ্ৰুতি স্পষ্ট: পাপক্ষয় হয় আৰু সকলো ইচ্ছিত ফল সিদ্ধ হয়; স্থান-দেৱতা-তিথি-কৰ্ম-ফলৰ সংক্ষিপ্ত পথ ইয়াত দেখুওৱা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । सांबादित्याच्च पूर्वेण किञ्चिदाग्नेयसंस्थितः । अपरनारायणोनाम यस्मान्नास्ति परो भुवि
ঈশ্বৰে ক’লে: সাম্বাদিত্যৰ পূবফালে, অলপ আগ্নেয় (দক্ষিণ-পূব) দিশত, ‘অপৰনাৰায়ণ’ নামে এক পবিত্ৰ স্থান আছে—পৃথিৱীত ইয়াতকৈ উচ্চ একো নাই।
Verse 2
स तु सांबस्य देवेशि सूर्यो विष्णुस्वरूपवान् । अपरां मूर्तिमास्थाय विष्णुरूपो वरं ददौ
হে দেবী, সাম্বৰ কল্যাণৰ বাবে সূৰ্য—যি বিষ্ণু-স্বরূপ—অন্য এক মূর্তি ধাৰণ কৰিলে; বিষ্ণুৰূপে প্ৰকাশ পাই তেওঁ বৰ দান কৰিলে।
Verse 3
तेनापरेति नाम्ना वै ख्यातो विष्णुः पुराऽभवत् । फाल्गुनामलपक्षे तु एकादश्यां विधानतः
সেইহেতু প্ৰাচীন কালত বিষ্ণু ‘অপৰ’ নামে খ্যাত হ’ল; আৰু ফাল্গুন মাহৰ শুক্লপক্ষৰ একাদশীত বিধি অনুসাৰে আচাৰ সম্পন্ন কৰিব লাগে।
Verse 4
पूजयेत्पुण्डरीकाक्षं तत्र सूर्यस्वरूपिणम् । मुक्तो भवति पापेभ्यः सर्वकामैः समृध्यते
তাত সূৰ্য-স্বরূপ পুণ্ডৰীকাক্ষক পূজা কৰিব লাগে; তেনে কৰিলে পাপৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু সকলো কামনাত সমৃদ্ধি লাভ কৰে।
Verse 307
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्स्येऽपरनारायणमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাত, সপ্তম প্ৰভাস খণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত, ‘অপৰনাৰায়ণৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামক তিনিশ সাততম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।