Adhyaya 303

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि उत्तरे देवमुत्तमम् । यस्तमाराधयेद्देवं महापातकनाशनम्

ঈশ্বৰ ক’লে: “তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, উত্তৰ দিশে পৰম দেৱৰ ওচৰলৈ যাব লাগে। যি জনে সেই দেৱক—মহাপাতক নাশকক—আৰাধনা কৰে, তাৰ গম্ভীৰ দোষ নাশ হয়।”

Verse 2

तस्यैव पश्चिमे भागे धनुषां त्रितये स्थितम् । शेषादिप्रमुखैर्नागैर्महता तपसा युतैः । समाराध्य महादेवं स्थापितं लिंगमुत्तमम्

“তাৰেই পশ্চিম ভাগত, তিনিধনু দূৰত, এক উত্তম লিঙ্গ অৱস্থিত। শेष আদি প্ৰমুখ নাগসকলে মহৎ তপস্যাৰে যুক্ত হৈ মহাদেৱক আৰাধনা কৰি সেই লিঙ্গ স্থাপন কৰিছিল।”

Verse 3

यस्तमाराधयेद्देवं सर्पैराराधितं पुरा । न विषं क्रमते देहे तस्य जन्मावधि प्रिये

“যি জনে সেই দেৱক আৰাধনা কৰে—যাক পূৰ্বে সৰ্পসকলে আৰাধনা কৰিছিল—হে প্ৰিয়ে, তাৰ দেহত জন্মৰ পৰা মৃত্যু পৰ্যন্ত বিষ নাবাঢ়ে।”

Verse 4

सर्पास्तस्य प्रसीदन्ति न कुंथंति कदाचन । तस्मात्सर्वं प्रयत्नेन तल्लिंगं पूजयेन्नरः

“সৰ্পসকলে তাৰ ওপৰত প্ৰসন্ন হয় আৰু কেতিয়াও ক্ষতি নকৰে। সেয়ে মানুহে সকলো প্ৰযত্নেৰে সেই লিঙ্গৰ পূজা কৰা উচিত।”

Verse 5

तत्र लिंगान्यनेकानि ऋषिभिः स्थापितानि तु । गंगातीरे महापुण्ये पश्चिमे वरवर्णिनि

তাত বহু লিঙ্গ ঋষিসকলে স্থাপন কৰিছিল; গঙ্গাৰ মহাপুণ্যময় তীৰত, পশ্চিম দিশে, হে সুন্দৰবৰ্ণিনী।

Verse 6

तानि दृष्ट्वा पूजयित्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते । अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः

সেইবোৰ দেখি পূজা কৰিলে মানুহ সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু সহস্ৰ অশ্বমেধ যজ্ঞৰ সমান ফল লাভ কৰে।

Verse 303

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संगालेश्वरमाहात्म्य उत्तरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকীয়া সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত ‘সঙ্গালেশ্বৰ-মাহাত্ম্য আৰু উত্তৰেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামক ৩০৩তম অধ্যায় সমাপ্ত।