Adhyaya 301

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्

ঈশ্বৰ ক’লে: “তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, অনুত্তম সিদ্ধেশ্বৰলৈ যোৱা উচিত; সি সেই স্থানৰেই পূৰ্ব দিশত, বেছি দূৰত নহয়, অৱস্থিত।”

Verse 2

यदा देवैः समेत्याशु शिवलिंगं प्रतिष्ठितम् । संगालेश्वर नामाढ्यं सर्वपापहरं शुभम्

যেতিয়া দেৱতাসকলে একেলগে মিলি তৎক্ষণাৎ শিৱলিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে, “সঙ্গালেশ্বৰ” নামে খ্যাত সেই লিঙ্গ শুভ হ’ল আৰু সকলো পাপ হৰণকাৰী হ’ল।

Verse 3

तदा सिद्धगणाः सर्वे समाराध्य वृषध्वजम् । स्थापयांचक्रिरे लिंगं सर्वसिद्धिप्रदायकम्

তেতিয়া সকলো সিদ্ধগণে বৃষধ্বজ প্ৰভু (শিৱ)ক আৰাধনা কৰি, সকলো সিদ্ধি প্ৰদানকাৰী সেই লিঙ্গ স্থাপন কৰিলে।

Verse 4

तत्सिद्धेश्वर नामाढ्यं महापातकनाशनम् । तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैस्तदा सिद्धगणाः शिवम्

সেই লিঙ্গ ‘সিদ্ধেশ্বৰ’ নামে খ্যাত, মহাপাপ বিনাশক। তেতিয়া সিদ্ধগণসকলে নানা স্তোত্ৰেৰে শিৱক স্তৱ-স্তুতি কৰিলে।

Verse 5

ततस्तुष्टो महादेवो याच्यतां वरमुत्तमम् । नमस्कृत्य ततः सर्वे प्रोचुश्च शशिशेखरम्

তেতিয়া সন্তুষ্ট মহাদেৱ ক’লে, “সৰ্বোত্তম বৰ যাচনা কৰা।” তাৰ পাছত সকলোৱে নমস্কাৰ কৰি শশিশেখৰ (চন্দ্ৰশিৰোমণি)ক সম্বোধন কৰিলে।

Verse 6

इहागत्य नरो यस्तु स्नात्वा च विधिपूर्वकम् । अर्चयेत्सिद्धनाथं च जपेच्च शतरुद्रियम्

যি নৰ ইহালৈ আহি বিধিপূৰ্বক স্নান কৰে, তাৰ পাছত সিদ্ধনাথক অৰ্চনা কৰে আৰু শতৰুদ্ৰীয় জপ কৰে,

Verse 7

अघोरं वा जपेन्मन्त्रं गायत्र्यं च महेश्वरम् । षण्मासाभ्यन्तरेणैव जपेच्च मुनिसत्तमाः । अणिमादिगुणैश्वर्यं संसिद्धिं प्राप्नुयाद्ध्रुवम्

অথবা অঘোৰ মন্ত্র জপ কৰিব পাৰে, আৰু মহেশ্বৰ গায়ত্ৰীও। হে মুনিশ্ৰেষ্ঠসকল, ছয় মাহৰ ভিতৰতে এই জপ সম্পন্ন কৰিলে, নিশ্চয়েই অণিমা আদি গুণসমৃদ্ধ ঐশ্বৰ্য আৰু পূৰ্ণ সিদ্ধি লাভ হয়।

Verse 8

ईश्वर उवाच । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा ह्यंतर्धानं गतो हरः । सिद्धेश्वरं तु संपूज्य ह्यघोरं च जपेन्नरः

ঈশ্বৰ ক’লে, “এনেই হ’ব।” এই কথা কৈ হৰ অন্তর্ধান হ’ল। তাৰ পাছত নৰে সিদ্ধেশ্বৰক বিধিপূৰ্বক পূজা কৰি অঘোৰ মন্ত্র জপ কৰিব লাগে।

Verse 9

आश्वयुक्कृष्णपक्षे तु चतुर्दश्यां महानिशि । धैर्यमालंब्य निर्भीकः स सिद्धिं प्राप्नुयान्नरः

আশ্বযুজ মাহৰ কৃষ্ণপক্ষৰ চতুৰ্দশীৰ মহাৰাত্ৰিত ধৈৰ্য ধৰি নিৰ্ভীক হৈ থাকিলে, সেই নৰে সিদ্ধি লাভ কৰে।

Verse 10

इत्येतत्कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । सिद्धेश्वरस्य देवस्य सर्वकामफलप्रदम्

এইদৰে, হে দেবী, পাপনাশক এই মাহাত্ম্য কোৱা হ’ল—সিদ্ধেশ্বৰ দেৱৰ, যি সকলো ধৰ্মসঙ্গত কামনাৰ ফল দান কৰে।

Verse 301

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोत्तरत्रिशत तमोऽध्यायः

এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত “সিদ্ধেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণন” নামৰ তিনিশ একতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।