
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে কুবেৰ-সম্পৰ্কীয় এক বিশেষ পবিত্ৰ স্থানৰ তত্ত্ববৰ্ণনা কৰে। পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰৰ বিন্যাস অনুসাৰে নৈঋত্য (দক্ষিণ-পশ্চিম) দিশত কুবেৰস্থান নিৰ্দেশ কৰা হৈছে, য’ত কুবেৰ স্বয়ম্ভূ ৰূপে বিৰাজমান হৈ সৰ্ব দাৰিদ্ৰ্য নাশ কৰে বুলি কোৱা হৈছে। পঞ্চমী তিথিত গন্ধ, পুষ্প আৰু অনুলেপন আদি দ্ৰব্যেৰে তাত বিশেষ পূজা কৰাৰ বিধান আছে। স্থানটো আঠ মকৰ-সম্পৰ্কীয় “নিধান”ৰে অলংকৃত বুলি বৰ্ণিত। নিৰ্দিষ্ট কাল, দ্ৰব্য আৰু স্থান-দেৱতাৰ সংযোগে ভক্তিভাৱে পূজা কৰিলে নিৰ্বিঘ্নে নিধানপ্ৰাপ্তি আৰু অতুল ধনসমৃদ্ধিৰ ফল লাভ হয় বুলি ফলশ্ৰুতি দিয়া হৈছে।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्माद्वैश्रवण स्थानान्नैरृत्यां वरवर्णिनि । स्वयं स्थितः कुबेरस्तु सर्वदारिद्र्यनाशनः
ঈশ্বৰে ক’লে: সেই বৈশ্ৰৱণ (কুবেৰ) স্থানৰ পৰা নৈঋত্য দিশে, হে সুন্দৰবৰ্ণিনী, কুবেৰ স্বয়ং অৱস্থিত—যি সকলো দাৰিদ্ৰ্য নাশ কৰে।
Verse 2
मकरादिनिधानैस्तु अष्टाभिः परिभूषितः । पञ्चम्यां पूजयेद्भक्त्या गन्धपुष्पानुलेपनैः । निधानप्राप्तिरतुला निर्विघ्ना तस्य जायते
মকৰ আদি অষ্ট নिधानৰে বিভূষিত সেই দেবতাক পঞ্চমীত ভক্তিৰে গন্ধ, পুষ্প আৰু অনুলেপনেৰে পূজা কৰিব লাগে; তেতিয়া তেওঁৰ বাবে নিধি-প্ৰাপ্তি অতুল আৰু নিৰ্বিঘ্ন হয়।
Verse 293
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभामक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये कुबेरस्थानोत्पत्तौ कुबेरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত ন্যঙ্কুমতীমাহাত্ম্যত, কুবেৰস্থানৰ উৎপত্তি-প্ৰসঙ্গত ‘কুবেৰৰ মাহাত্ম্য-বৰ্ণনা’ নামক দ্বিশত-ত্ৰিনবতিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।