Adhyaya 292
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে কৌৰৱ-সঞ্জ্ঞক স্থানৰ পৰে উত্তৰ দিশত অৱস্থিত এটা তীৰ্থৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰে। তাত দেবী ভদ্ৰকালী ঘোৰ তপস্যা কৰি, পাছত পৰম ভক্তিৰে ৰবি/সূৰ্যৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ৰবিবাৰ আৰু সপ্তমী তিথিৰ যোগক বিশেষ পূজাকাল বুলি কোৱা হৈছে। ৰঙা ফুল আৰু ৰঙা চন্দনাদি লেপন/অনুলেপনেৰে অৰ্চনা শ্ৰেষ্ঠ বুলি উল্লেখ আছে। ভক্তিসহ পূজা কৰিলে ‘কোটি যজ্ঞফল’ লাভ হয় আৰু বাত-পিত্তজনিত ৰোগসহ বহু ব্যাধিৰ পৰা মুক্তি মেলে—এনে ফলশ্ৰুতি দিয়া হৈছে। শেষত তীৰ্থযাত্ৰাৰ সম্পূৰ্ণ ফল বিচাৰিলে সেই স্থানতে অশ্বদান কৰিব লাগে বুলি বিধান আছে। এইদৰে স্থান-উপাসনা, কাল-নিয়ম আৰু দান একেলগে এক সমন্বিত ধৰ্মানুষ্ঠান ৰূপে প্ৰতিপাদিত।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरभागे तु स्थानात्कौरवसंज्ञकात् । भद्रकाली महादेवि तपः कृत्वा सुदुस्तरम्
ঈশ্বৰে ক’লে: “সেই ‘কৌৰৱ’ নামেৰে পৰিচিত স্থানটোৰ উত্তৰ দিশত, হে মহাদেৱী, ভদ্ৰকালী অতি দুস্তৰ তপস্যা কৰিছিল।”
Verse 2
रविं संस्थापयामास भक्त्या परमया युता । रविवारेण सप्तम्यां रक्त पुष्पानुलेपनैः
পৰম ভক্তিৰে যুক্ত হৈ তেওঁ ৰবি (সূৰ্য) দেৱতাক স্থাপন কৰিলে। ৰবিবাৰে, সপ্তমী তিথিত, ৰঙা ফুল আৰু ৰঙা অনুলেপনেৰে পূজা কৰিলে।
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या कोटियज्ञफलं लभेत् । मुच्यते वातपित्तोत्थै रोगैरन्यैश्च पुष्कलैः
যি জনে ভক্তিৰে তেওঁৰ পূজা কৰে, তেওঁ কোটি যজ্ঞৰ সমান ফল লাভ কৰে; আৰু বাত-পিত্তজনিত ৰোগসমূহৰ পৰা, লগতে বহু অন্য তীব্ৰ ব্যাধিৰ পৰা মুক্ত হয়।
Verse 4
अश्वस्तत्रैव दातव्यः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
যিসকলে তীৰ্থযাত্ৰাৰ পূৰ্ণ ফল লাভ কৰিব খোজে, তেওঁলোকে সেই পৱিত্ৰ স্থানতেই বিধিমতে অশ্ব-দান কৰিব।
Verse 292
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये भद्रकालीबालार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত ন্যঙ্কুমতীমাহাত্ম্যত ‘ভদ্ৰকালী আৰু বালাৰ্কৰ মাহাত্ম্য-বৰ্ণনা’ নামক দ্বিশত-দ্বিনবতিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।