Adhyaya 291
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে ‘কৌবেৰ-সঞ্জ্ঞক’ নামে পৰিচিত স্থানৰ উত্তৰ দিশত অৱস্থিত ভদ্ৰকালী দেৱীৰ তীৰ্থ/মন্দিৰৰ কথা উল্লেখ কৰে। দেৱীক বাঞ্ছিতাৰ্থ-প্ৰদায়িনী বুলি কোৱা হৈছে আৰু বীৰভদ্ৰসহ দক্ষযজ্ঞ-বিধ্বংস কাহিনিৰ সৈতে স্পষ্টভাৱে সংযোগ কৰা হৈছে—দক্ষৰ যজ্ঞভংগত দেৱী কাৰ্যকৰী শক্তি। তাৰ পিছত কাল-নিৰ্দেশ দিয়া হয়—চৈত্ৰ মাহৰ তৃতীয়া তিথিত দেৱীপূজা বিশেষ ফলদায়ক বুলি উপদেশ দিয়া হৈছে। চামুণ্ডা-ৰূপসমূহৰ বিস্তৃত আৰাধনাৰ ফলত ভক্তে সৌভাগ্য, বিজয় আৰু লক্ষ্মীৰ অধিষ্ঠান (সমৃদ্ধি) লাভ কৰে—এই ফলশ্ৰুতিৰে অধ্যায়টোৱে স্থান-চিহ্ন আৰু নিৰ্দিষ্ট তিথিক একেলগে কৰি উপাসনাৰ ব্যৱহাৰিক নিৰ্দেশ দিয়ে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरभागे तु स्थानात्कौबेरसंज्ञकात् । भद्रकाली महादेवि वांछितार्थप्रदायिनी
ঈশ্বৰে ক’লে: কৌবেৰ নামেৰে পৰিচিত সেই স্থানৰ উত্তৰ ভাগত ভদ্ৰকালী মহাদেৱী অৱস্থিত, যি ভক্তৰ বাঞ্ছিত অৰ্থ প্ৰদান কৰে।
Verse 2
दक्षयज्ञस्य विध्वंसे वीरभद्रसमन्विता । भद्रकाली महादेवी दक्षयज्ञविनाशिनी
দক্ষযজ্ঞ ধ্বংসৰ সময়ত, বীৰভদ্ৰসহ ভদ্ৰকালী মহাদেৱী—দক্ষযজ্ঞ বিনাশিনী—ৰূপে প্ৰকাশিত হ’ল।
Verse 3
चैत्रे मासि तृतीयायां देवीं तां यस्तु पूजयेत् । नवकोट्यस्तु चामुण्डा भविष्यंति सुपूजिताः । सौभाग्यं विजयं चैव तस्य लक्ष्मीर्भविष्यति
চৈত্ৰ মাসৰ তৃতীয় তিথিত যি জনে সেই দেৱীক পূজা কৰে, তেনে কৰ্মে নৱ কোটি চামুণ্ডা সুপূজিত হয়। তাৰ বাবে সৌভাগ্য, বিজয় আৰু লক্ষ্মীৰ নিবাস হয়।
Verse 291
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये भद्रकालीमाहात्म्यवर्णनंनामैकनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত ন্যঙ্কুমতীমাহাত্ম্যত “ভদ্ৰকালী-মাহাত্ম্য বৰ্ণন” নামৰ দুই শত একানব্বইতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।