Adhyaya 286
এই অধ্যায়ত প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰৰ তীৰ্থযাত্ৰাৰ বৰ্ণনাৰ মাজত দেৱীক উদ্দেশ্য কৰি ঈশ্বৰে উপদেশ দিছে। ঈশ্বৰ তীৰ্থযাত্ৰীক ‘পাপ-নাশন’ বালাৰ্ক তীৰ্থলৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ কৰে আৰু কয় যে ই অগস্ত্য আশ্ৰমৰ উত্তৰত, বেছি দূৰ নহয়। তাৰ পিছত নামৰ কাৰণ কোৱা হয়—প্ৰাচীন কালত সূৰ্য (অৰ্ক) বালৰূপ ধৰি তাত তপস্যা কৰিছিল, সেইবাবে স্থানটোৰ নাম ‘বালাৰ্ক’ বুলি প্ৰসিদ্ধ। ফলশ্ৰুতিত কোৱা হৈছে, ৰবিবাৰে দৰ্শন কৰিলে কুষ্ঠ আদি ৰোগ নোহোৱা হয় আৰু শিশুৰ ৰোগজনিত দুখো উদ্ভৱ নকৰে। এইদৰে পবিত্ৰ ভূগোল-নিৰ্দেশ, নামোৎপত্তি আৰু ক্যালেণ্ডাৰ-ভক্তিৰ সৈতে জড়িত আৰোগ্যফল একেলগে বৰ্ণিত হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बालार्कं पापनाशनम् । अगस्त्याश्रमतो देवि उत्तरे नातिदूरतः
ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, পাপনাশক বালাৰ্কলৈ যোৱা উচিত; হে দেবী, অগস্ত্যাশ্ৰমৰ উত্তৰে বেছি দূৰ নহয়।
Verse 2
बाल एव तु यत्रार्कस्तपस्तेपे पुरा प्रिये । तेन बालार्क इत्येतन्नाम ख्यातं धरातले
হে প্ৰিয়ে, যি ঠাইত সূৰ্যই পূৰ্বে বালক অৱস্থাত তপস্যা কৰিছিল, সেই কাৰণেই পৃথিৱীত সেই স্থান ‘বালাৰ্ক’ নামে খ্যাত হ’ল।
Verse 3
तं दृष्ट्वा रविवारेण न कुष्ठी जायते नरः । बालानां रोगजा पीडा न संभूयात्कदाचन
ৰবিবাৰে তাক দৰ্শন কৰিলে মানুহ কুষ্ঠৰোগত নপৰে; আৰু শিশুসকলৰ ৰোগজনিত বেদনা কেতিয়াও উদ্ভৱ নহয়।
Verse 286
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये बालार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम षडशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে পবিত্ৰ স্কন্দ মহাপুৰাণত—একাশী হাজাৰ শ্লোকৰ সংহিতাৰ ভিতৰত—সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, আৰু প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্য অংশত, “বালাৰ্ক-মাহাত্ম্যৰ বৰ্ণনা” নামৰ অধ্যায়, অৰ্থাৎ ২৮৬তম অধ্যায়, সমাপ্ত হ’ল।