
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে তত্ত্বোপদেশৰ ৰূপে তীৰ্থযাত্ৰীক নিৰ্দেশ দিয়ে। তেওঁ কয় যে এই পবিত্ৰ অঞ্চলৰ ভিতৰতে পূব দিশত (প্ৰাচী), দেৱীৰ সান্নিধ্যৰ ওচৰত এটা বিশেষ স্থান আছে, য’ত ত্ৰিপুৰ-সম্পৰ্কীয় তিনিটা লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠিত। এই লিঙ্গসমূহ মহাত্মা ত্ৰিপুৰ-পুৰুষৰ নামত—বিদ্যুন্মালী, তাৰক আৰু কপোল—বিখ্যাত। অধ্যায়ৰ মূল বক্তব্য দিশা-নিৰ্দেশ, লিঙ্গ-ত্রয়ৰ পৰিচয় আৰু দৰ্শনফলৰ সংযোগ। কোৱা হৈছে যে এই প্ৰতিষ্ঠিত লিঙ্গসমূহৰ কেৱল দৰ্শনমাত্ৰেই ভক্ত পাপৰ পৰা মুক্ত হয়। শেষত ই স্কন্দমহাপুৰাণৰ প্ৰভাসখণ্ড, প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য অন্তৰ্গত ‘ত্ৰিপুৰলিঙ্গত্রয়মাহাত্ম্য’ বুলি উল্লেখিত।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्प्राची देव्यास्तु संनिधौ । लिंगत्रयं समाख्यातं त्रिपुराणां महात्मनाम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তাতেই দেৱী প্ৰাচীৰ সন্নিধানৰ ওচৰত স্থিত, ত্ৰিপুৰ নামৰ মহাত্মাসকলৰ সৈতে খ্যাত তিনিটা লিঙ্গ দৰ্শন কৰিব লাগে।
Verse 2
विद्युन्माली तारकाख्यः कपोलाख्यस्तथैव च । तैश्च प्रतिष्ठितं लिंगं दृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते
বিদ্যুন্মালী, তাৰক নামৰ, আৰু কপোল নামৰ—এইসকলে তাত লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল; সেই লিঙ্গ দৰ্শন কৰিলে মানুহ পাপৰ পৰা মুক্ত হয়।
Verse 272
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये त्रिपुरलिंगत्रयमाहात्म्य वर्णनंनाम द्विसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশি হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম ‘প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য’ অংশত ‘ত্ৰিপুৰ লিঙ্গ ত্ৰয় মাহাত্ম্য’ বৰ্ণনা নামৰ ২৭২তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।