Adhyaya 27
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেৱীক ক’বলৈ ধৰে—গৌৰীৰ ওচৰত গন্ধৰ্বসেনাই প্ৰতিষ্ঠা কৰা লিঙ্গ ‘বিমলেশ্বৰ’ নামে প্ৰসিদ্ধ আৰু ই সৰ্বৰোগ-বিনাশক। স্থান-নিৰ্দেশত ‘তিন ধনু’ দূৰত্ব আৰু ‘পূৰ্ব বিভাগ’ দিশ-সংকেত দিয়া হৈছে, যিয়ে পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰত পথচিহ্নৰ দৰে কাম কৰে। ভক্তিভাৱে পূজা কৰাৰ কথা সূচিত হৈছে; বিশেষকৈ তৃতীয়া তিথিত ব্ৰত-ভাৱে আৰাধনা কৰাটো ফলপ্ৰদ বুলি কোৱা হৈছে। ফলশ্ৰুতিত নাৰী সাধিকাৰ দৌৰ্ভাগ্য নাশ, ইষ্টসিদ্ধি, পুত্ৰ-পৌত্ৰ লাভ আৰু প্ৰতিষ্ঠা প্ৰাপ্তিৰ কথা উল্লেখ আছে। শেষত ইয়াক পাপ-নাশক ব্ৰতকথা বুলি ঘোষণা কৰি ত্ৰেতাযুগৰ প্ৰেক্ষাপটত স্থাপন কৰি অধ্যায় সমাপ্ত কৰা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ तत्रैव देवेशि लिंगं गन्धर्वसेनया । स्थापितं घनवाहस्य पुत्र्या गौरीसमीपतः
ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়াই তাতেই, হে দেৱেশী, গন্ধৰ্বসেনাই—ঘনবাহনৰ কন্যাই—গৌৰীৰ সান্নিধ্যত এক শিৱলিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে।
Verse 2
धनुषां त्रितये तत्र स्थितं पूर्वविभागतः । विमलेश्वरनामानं सर्वरोगविनाशनम्
তাত তিন ধনুৰ দূৰত্বত, পূৰ্ব দিশৰ ভাগত অৱস্থিত ‘বিমলেশ্বৰ’ নামৰ ধাম আছে, যি সকলো ৰোগ বিনাশ কৰে।
Verse 3
पूजयित्वा तृतीयायां दौर्भाग्यैर्मुच्यतेऽङ्गना । सर्वान्कामानवाप्नोति पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिता
তৃতীয়াত তাত পূজা কৰিলে নাৰী দুৰ্ভাগ্যৰ পৰা মুক্ত হয়; সকলো কামনা লাভ কৰে আৰু পুত্ৰ-পৌত্ৰৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা পায়।
Verse 4
इति व्रतं महादेवि त्रेतासंध्यांशके गते । गन्धर्वस्यैवमाख्यातं श्रुतं पातकनाशनम्
এইদৰে, হে মহাদেৱী, ত্ৰেতাযুগৰ সন্ধ্যাৰ এক অংশ অতিবাহিত হোৱাত গন্ধৰ্বই এই ব্ৰত এইভাৱে ঘোষণা কৰিলে; ইয়াক শুনিলেই পাপ নাশ হয়।
Verse 27
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गन्धर्वसेनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত ‘গন্ধৰ্বসেনেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নামৰ সপ্তবিংশ অধ্যায় সমাপ্ত।