
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেৱীক সম্বোধন কৰি তীৰ্থযাত্ৰীক প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰসিদ্ধ ‘চমসোদ্ভেদ’ তীৰ্থলৈ যোৱাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। নামৰ কাৰণ বৰ্ণিত—ব্ৰহ্মাই তাত দীঘলীয়া সময় সত্রযজ্ঞ সম্পন্ন কৰিছিল, আৰু দেৱতা-মহর্ষিসকলে যজ্ঞৰ ‘চমস’ (পাত্ৰ)ৰে সোমপান কৰিছিল; সেইবাবেই পৃথিৱীত সেই স্থান ‘চমসোদ্ভেদ’ নামে খ্যাত হয়। তাৰ পাছত বিধান—সেই তীৰ্থসংলগ্ন সৰস্বতীত স্নান কৰি পিতৃসকলৰ উদ্দেশ্যে পিণ্ডদান কৰিব লাগে। এই কৰ্মে ‘গয়া-কোটি সম’ পুণ্য লাভ হয় বুলি ফলশ্ৰুতি, বিশেষকৈ বৈশাখ মাহক অতি ফলদায়ক কাল বুলি মহিমা কৰা হৈছে। শেষত কলফনত ই প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত প্ৰভাসখণ্ডৰ অধ্যায় বুলি উল্লেখ কৰি সমাপ্তি দিয়া হৈছে।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि चमसोद्भेदमुत्तमम् । यत्र ब्रह्माऽकरोत्सत्रं वर्षाणामयुतं प्रिये
ঈশ্বৰে ক’লে: “তেতিয়া, হে মহাদেৱী, চমসোদ্ভেদ নামৰ উত্তম তীৰ্থলৈ যোৱা; হে প্ৰিয়ে, য’ত ব্ৰহ্মাই দহ হাজাৰ বছৰৰ বাবে যজ্ঞ-সত্র সম্পন্ন কৰিছিল।”
Verse 2
चमसैः पीतवन्तस्ते सोमं देवा महर्षयः । चमसोद्भेदनामेति तेन ख्यातं धरातले
তাত দেৱতা আৰু মহর্ষিসকলে চমস (কৰচা)ৰে সোমৰস পান কৰিছিল; সেই কাৰণেই ই ‘চমসোদ্ভেদ’ নামে পৰিচিত হ’ল, আৰু পৃথিৱীত সেই নামেই খ্যাত।
Verse 3
तत्र स्नात्वा सरस्वत्यां पिंडदानं ददाति यः । गयाकोटिगुणं पुण्यं वैशाख्यां प्राप्नुयान्नरः
যি জনে তাত সৰস্বতীত স্নান কৰি পিতৃসকলৰ উদ্দেশ্যে পিণ্ডদান কৰে, সেই নৰে বৈশাখ মাহত গয়াৰ পুণ্যৰ কোটিগুণ পুণ্য লাভ কৰে।
Verse 268
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चमसोद्भेदमाहात्म्य वर्णनंनामाष्टषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকীয়া সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্য অংশত, ‘চমসোদ্ভেদ-মাহাত্ম্যৰ বৰ্ণনা’ নামক দ্বিশত-অষ্টষষ্টিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।