
এই অধ্যায়ত শৈৱ সংলাপৰ ভিতৰত ঈশ্বৰে দেৱীক গঙ্গাপথ নামৰ পবিত্ৰ তীৰ্থৰ কথা জনায়। তাত মহাবেগৱতী গঙ্গা প্ৰবাহিত হয় আৰু গঙ্গেশ্বৰ নামে শিৱৰ দিৱ্য প্ৰকাশ লিঙ্গৰূপে বিৰাজ কৰে। গঙ্গাক সমুদ্ৰগামিনী, পাপনাশিনী, পৃথিৱীত ‘উত্তানা’ নামে প্ৰসিদ্ধ আৰু ত্ৰিলোকৰ ভূষণ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বিধি অনুসাৰে তাত স্নান কৰি গঙ্গেশ্বৰৰ পূজা কৰিব লাগে। ফলশ্ৰুতিত কোৱা হৈছে যে ভক্ত ঘোৰ পাপৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু বহু অশ্বমেধ যজ্ঞৰ সমান পুণ্য লাভ কৰে। ই স্কন্দ মহাপুৰাণৰ প্ৰভাসখণ্ড, প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত গঙ্গাপথ–গঙ্গেশ্বৰ মাহাত্ম্যৰ সংক্ষিপ্ত উপদেশ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि स्थानं गंगापथेति च । यत्र गंगा महास्रोता गंगेश्वरः शिवस्तथा
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, ‘গঙ্গাপথ’ নামে পৰিচিত স্থানলৈ গমন কৰিব; য’ত মহাস্ৰোতা গঙ্গা আছে আৰু য’ত শিৱো গঙ্গেশ্বৰ ৰূপে বিদ্যমান।
Verse 2
समुद्रगामिनी देवि सा गंगा पापनाशिनी । उत्तानेति भुवि ख्याता नदी त्रैलोक्यभूषणा
হে দেৱী, সেই গঙ্গা সাগৰাভিমুখে গমন কৰে আৰু পাপ বিনাশিনী। পৃথিৱীত তাই ‘উত্তানা’ নামে খ্যাত—ত্ৰিলোকৰ ভূষণ স্বৰূপা নদী।
Verse 3
तत्र स्नात्वा महादेवि गंगेशं यस्तु पूजयेत् । मुक्तः स्यात्पातकैर्घोरैरश्वमेधायुतं लभेत्
তাত স্নান কৰি, হে মহাদেৱী, যি গঙ্গেশক পূজা কৰে, সি ভয়ংকৰ পাপৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু দহ হাজাৰ অশ্বমেধ যজ্ঞৰ সমান পুণ্য লাভ কৰে।
Verse 267
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गङ्गापथगंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকীয়া সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্য অংশত, ‘গঙ্গাপথ আৰু গঙ্গেশ্বৰ-মাহাত্ম্যৰ বৰ্ণনা’ নামক দ্বিশত-সপ্তষষ্টিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।