
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে মহাদেৱীক সংক্ষিপ্ত শৈৱ-শাক্ত উপদেশ দিয়ে ঈশান্য (উত্তৰ-পূৰ্ব) দিশত অৱস্থিত দেবী কানকনন্দাৰ ক্ষেত্ৰৰ মহিমা প্ৰকাশ কৰে। দেবীক ‘সৰ্বকামফলপ্ৰদা’ বুলি কোৱা হৈছে—ভক্তৰ সকলো কামনা পূৰণ কৰা শক্তিস্বৰূপা। ইয়াত যাত্ৰা-পূজাৰ বিধান দিয়া হৈছে: চৈত্ৰমাহত শুক্লপক্ষৰ তৃতীয়া তিথিত বিধানমতে যাত্ৰা কৰি দেবীৰ পূজা কৰিব লাগে। স্থান, কাল আৰু নিয়মবদ্ধ ভক্তিৰ এই সমন্বয় মানি শ্ৰদ্ধাৰে তীৰ্থযাত্ৰা কৰা ভক্তে ইষ্টফল আৰু সৰ্বকাম-প্ৰাপ্তি লাভ কৰে—এই ফলশ্ৰুতি স্পষ্ট।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि ऐशान्यां दिशि संस्थिताम् । देवीं कनकनंदाख्यां सर्वकामफलप्रदाम्
ঈশ্বৰ উৱাচ: তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, ঐশান্য দিশত অৱস্থিত কনকনন্দা নামৰ দেৱীৰ ওচৰলৈ যাব লাগে—যি সকলো কামনাৰ ফল প্ৰদান কৰে।
Verse 2
तत्र शुक्लतृतीयायां चैत्रे मासि विधानतः । यात्रां कुर्याच्च मतिमान्सर्वकाममवाप्नुयात्
তাত চৈত্ৰ মাসৰ শুক্ল তৃতীয়াত বিধি অনুসাৰে বুদ্ধিমান লোকে যাত্ৰা কৰিব লাগে; তেনে কৰিলে সি সকলো কামনা পূৰ্ণ কৰে।
Verse 265
इति श्रीस्कांदे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कनकनंदामाहात्म्यवर्णनंनाम पंचषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰ্য সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত ‘কনকনন্দা দেৱীৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামক ২৬৫তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।