Adhyaya 264
এই অধ্যায়ত শৈৱ–দেৱী সংলাপ সংক্ষেপে বৰ্ণিত হৈছে। ঈশ্বৰে প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰত অৱস্থিত নন্দিনী গুহাক স্বভাৱতঃ পাপ-নাশিনী আৰু পৰম পবিত্ৰ বুলি বৰ্ণনা কৰে। পুণ্যশীল ঋষি আৰু সিদ্ধসকলৰ নিবাস/সমাগম-স্থান হোৱাৰ বাবে এই স্থানৰ পবিত্ৰতা সুপ্ৰতিষ্ঠিত হয়। মূল উপদেশ দৰ্শন-ভিত্তিক—যি ব্যক্তি তাত গৈ নন্দিনী গুহাৰ দৰ্শন কৰে, সি সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু চন্দ্ৰায়ণ ব্ৰতৰ সমতুল্য ফল লাভ কৰে। এইদৰে অধ্যায়ে স্থান-চিনাক্তকৰণ, সিদ্ধ-ঋষি-সম্পৰ্কে মাহাত্ম্য, আৰু তীৰ্থদৰ্শনক প্ৰায়শ্চিত্ত-ব্ৰতৰ সমান ফলদায়ক বুলি ফলা-শ্ৰুতিৰে ঘোষণা কৰে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थिता देवि गुफा पातकनाशिनी । ऋषीणां संस्थितिर्यत्र सिद्धानां पुण्यचेतसाम्
ঈশ্বৰ ক’লে: তাতেই, হে দেবী, পাপ নাশ কৰা এক গুহা আছে; য’ত ঋষিসকলৰ নিবাস আৰু পুণ্যচিত্ত সিদ্ধসকলৰ অৱস্থান।
Verse 2
तत्र गत्वा महादेवि गुफां यः पश्यते नरः । स मुक्तः सर्वपापेभ्यश्चांद्रायणफलं लभेत्
তাত গৈ, হে মহাদেৱী, যি নৰ সেই গুহা দৰ্শন কৰে, সি সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু চান্দ্ৰায়ণ ব্ৰতৰ সমান পুণ্যফল লাভ কৰে।
Verse 264
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नंदिनीगुफामाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्यु त्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰ্য সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত ‘নন্দিনী গুহাৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামক ২৬৪তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।