Adhyaya 254
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰৰ উপদেশৰূপে প্ৰভাসক্ষেত্ৰত অৱস্থিত ‘ঘণ্টেশ্বৰ’ নামৰ পবিত্ৰ সন্নিধিৰ মাহাত্ম্য সংক্ষিপ্তভাৱে বৰ্ণিত হৈছে। তেওঁ ‘সৰ্ব-পাতক-নাশক’ বুলি কোৱা হৈছে; দেৱ আৰু দানৱ উভয়েই যাঁক পূজা কৰে, আৰু ঋষি-সিদ্ধসকলেও যাঁৰ আৰাধনা কৰিছে। এই তীৰ্থক ভক্তৰ বাবে বাঞ্ছিত ফল প্ৰদানকাৰী বুলি মহিমা কৰা হৈছে। তাৰ পাছত এক বিশেষ কালবিধান দিয়া হৈছে—সোমবাৰে পৰি অহা অষ্টমী তিথিত যি মানবভক্তে বিধিপূৰ্বক ঘণ্টেশ্বৰক পূজা কৰে, সি ইচ্ছিত বস্তু লাভ কৰে আৰু পাপমুক্ত হয় বুলি কোৱা হৈছে। শেষত কলোফনত ইয়াক স্কন্দপুৰাণৰ প্ৰভাস খণ্ড, প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্য অন্তৰ্গত ২৫৪তম অধ্যায় বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्सर्वपातकनाशनम् । घण्टेश्वरमिति ख्यातं देवदानववन्दितम् । पूजितं ह्यृषिभिः सिद्धैर्वांछितार्थफलप्रदम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তাতেই অৱস্থিত সেই সৰ্বপাপ-নাশকক দৰ্শন কৰা উচিত। ‘ঘণ্টেশ্বৰ’ নামে খ্যাত, দেৱ-দানৱে বন্দনা কৰে। ঋষি আৰু সিদ্ধসকলে পূজা কৰা সেই দেৱতা ইচ্ছিত অৰ্থৰ ফল প্ৰদান কৰে।
Verse 2
वारे सोमस्य चाष्टम्यां यस्तं पूजयते नरः । स लभेद्वांछितान्कामान्मुक्तः स्यात्पातकेन हि
যি মানুহে সোমবাৰে আৰু অষ্টমী তিথিত তেওঁক পূজা কৰে, সি ইচ্ছিত কামনা লাভ কৰে আৰু নিশ্চয়েই পাপৰ পৰা মুক্ত হয়।
Verse 254
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये घंटेश्वरमाहारत्म्यवर्णनंनाम चतुष्पञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত ‘ঘণ্টেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নামৰ দ্বিশত-পঞ্চাশ-চতুৰ্থ অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।