Adhyaya 252
ঈশ্বৰে দেৱীক ক’লে যে তীৰ্থযাত্ৰাৰ ক্ৰম ত্ৰিলোকত প্ৰসিদ্ধ, পাপনাশক শংকৰনাথ নামৰ লিঙ্গৰ দিশে আগবঢ়াব লাগে। তেওঁ বৰ্ণনা কৰে যে ভানু (সূৰ্য) মহাতপস্যা কৰি এই লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু তাত মন্দিৰ স্থাপন কৰিছিল। তাৰ পাছত সংক্ষিপ্তভাৱে আচাৰ-ধৰ্ম নিৰ্দেশ দিয়া হয়—উপবাসসহ মহাদেৱ পূজা, ব্ৰাহ্মণক ভোজন দান, ইন্দ্ৰিয়-সংযমেৰে শ্ৰাদ্ধকর্ম, আৰু সামৰ্থ্য অনুসাৰে সোণ আৰু বস্ত্ৰ দান। শেষত ফলশ্ৰুতি স্পষ্ট—এইদৰে কৰোঁতাই পৰম ধাম লাভ কৰে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं त्रैलोक्यविश्रुतम् । तत्र शंकरनाथेति प्रसिद्धं पापनाशनम्
ঈশ্বৰে ক’লে: “তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, ত্ৰিলোকত বিখ্যাত সেই লিঙ্গলৈ যোৱা উচিত। তাত ই ‘শংকৰনাথ’ নামে প্ৰসিদ্ধ, পাপনাশক।”
Verse 2
स्थापितं भानुना देवि कृत्वा तत्र महत्तपः । तमर्चयित्वा देवेशं सोपवासो महेश्वरम्
“হে দেবী, ভানু (সূৰ্য) তাত মহৎ তপস্যা কৰি ইয়াক স্থাপন কৰিছিল। উপবাসেৰে দেবেশ মহেশ্বৰক আৰাধনা কৰি…”
Verse 3
ब्राह्मणान्भोजयेत्तत्र श्राद्धं कुर्याज्जितेन्द्रियः । शक्त्या हिरण्यं वासांसि विप्रे दद्यात्समाहितः । स याति परमं स्थानं नात्र कार्या विचारणा
“তাত, ইন্দ্ৰিয় সংযম কৰি, ব্ৰাহ্মণসকলক ভোজন কৰাব আৰু শ্ৰাদ্ধ কৰিব। নিজৰ সামৰ্থ্য অনুসাৰে, মন একাগ্ৰ কৰি, ব্ৰাহ্মণক সোণ আৰু বস্ত্ৰ দান কৰিব। তেনে জনে পৰম ধাম লাভ কৰে—ইয়াত সন্দেহৰ অৱকাশ নাই।”
Verse 252
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शङ्करनाथमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাৰ (সপ্তম গ্ৰন্থ) প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্য অংশত ‘শংকৰনাথৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ দ্বিশত দ্বিপঞ্চাশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।