Adhyaya 245
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেৱীক দিৱ্য উপদেশ দি, একে পবিত্ৰ অঞ্চলৰ ভিতৰত থকা এটা নিৰ্দিষ্ট তীৰ্থস্থানলৈ আগবাঢ়িবলৈ নিৰ্দেশ কৰে। স্থানটো সৰস্বতী নদীৰ তীৰত, পাৰ্ণাদিত্য-সম্পৰ্কীয় চিন/স্থানৰ পশ্চিমফালে, ওচৰ/ওপৰৰ দিশ-চিহ্নসহ বৰ্ণিত। তাত প্ৰাচীন কালত ব্ৰহ্মাই প্ৰতিষ্ঠা কৰা প্ৰসিদ্ধ লিঙ্গ ‘ব্ৰহ্মেশ্বৰ’ নামে খ্যাত, যাক সৰ্বপাপ-নাশক বুলি মহিমা কীৰ্তন কৰা হৈছে। বিধি অনুসাৰে দ্বিতীয়া তিথিত তাত স্নান কৰি উপবাস পালন কৰিব লাগে, ইন্দ্ৰিয়-সংযমেৰে ‘ব্ৰহ্মেশ্বৰ’ নামত দেৱাধিদেৱক পূজা কৰিব লাগে। পিতৃসকলৰ উদ্দেশে তৰ্পণ আৰু শ্ৰাদ্ধ কৰিলে শাশ্বত পদ/ধাম লাভ হয় বুলি ফলশ্ৰুতি কোৱা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्रैवोपरिसंस्थितम् । सरस्वत्यास्तटे देवि पर्णादित्यस्य पश्चिमे
ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, তাতেই ওপৰত/নিকটতে অৱস্থিত সেই পবিত্ৰ স্থানলৈ যোৱা উচিত—হে দেৱী, সৰস্বতীৰ তীৰত, পৰ্ণাদিত্যৰ পশ্চিমফালে।
Verse 2
तत्रास्ते सुमहल्लिंगं स्थापितं ब्रह्मणा पुरा । ब्रह्मेश्वरेति विख्यातं सर्वपातकनाशनम्
তাত এক অতি মহান লিঙ্গ স্থাপিত আছে, যাক পূৰ্বে ব্ৰহ্মাই প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। সি “ব্ৰহ্মেশ্বৰ” নামে বিখ্যাত, সকলো পাপ বিনাশক।
Verse 3
तत्र स्नात्वा द्वितीयायां सोपवासो जितेंद्रियः । अर्चयेद्देवदेवेशं नाम्ना ब्रह्मेश्वरं शुभम् । तर्पयेच्च पितॄञ्छ्राद्धे यदीच्छेच्छाश्वतं पदम्
তাত দ্বিতীয়াত স্নান কৰি, উপবাসে ইন্দ্ৰিয়-জয়ী হৈ, দেৱদেৱেশ—শুভ নাম ব্ৰহ্মেশ্বৰক আৰাধনা কৰিব। আৰু যদি চিৰন্তন পদ বিচাৰে, তেন্তে শ্ৰাদ্ধ-অৰ্ঘ্যৰে পিতৃসকলক তৰ্পণ কৰি সন্তুষ্ট কৰিব।
Verse 245
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रमास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশি হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাত, সপ্তম প্ৰভাস খণ্ডৰ প্ৰথম ভাগ—প্ৰভাসক্ষেত্ৰ মাহাত্ম্যত—“ব্ৰহ্মেশ্বৰ মাহাত্ম্যৰ বৰ্ণনা” নামৰ অধ্যায়, অৰ্থাৎ ২৪৫তম অধ্যায়, সমাপ্ত হ’ল।