Adhyaya 244
ঈশ্বৰে দেৱীক উপদেশ দিয়ে কয়—হিৰণ্যাতীৰত অৱস্থিত ‘বিচিত্ৰেশ্বৰ’ নামৰ শ্ৰেষ্ঠ শিৱধামলৈ গমন কৰা। এই তীৰ্থ মহাপাতকনাশক আৰু প্ৰভাসক্ষেত্ৰত বিশেষ পুণ্যপ্ৰদ বুলি বৰ্ণিত। এই স্থানৰ উৎপত্তি ‘বিচিত্ৰ’ নামৰ যমৰ লেখকৰ ঘোৰ তপস্যাৰ সৈতে জড়িত। তেওঁ কঠোৰ তপস্যা কৰাৰ ফলত তাত মহাৰৌদ্ৰ লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠিত হয়। ফলশ্ৰুতিত স্পষ্ট—যিয়ে এই লিঙ্গৰ দৰ্শন কৰে, সি যমলোক নেদেখে; সেয়ে দৰ্শন পাপহৰণ আৰু মুক্তিৰ উপায় বুলি গণ্য।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विचित्रेश्वरमुत्तमम् । हिरण्यातीरनिलयं महापातकनाशनम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, হিৰণ্যাৰ তীৰত নিবাস কৰা, মহাপাপ নাশক, সৰ্বোত্তম বিচিত্ৰেশ্বৰলৈ গমন কৰা উচিত।
Verse 2
विचित्रेण महादेवि लेखकेन यमस्य च । तपः कृत्वा महारौद्रं लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम्
হে মহাদেৱী, যমৰ লেখক বিচিত্ৰে তপস্যা কৰি তাত অতি ভয়ংকৰ (মহাৰৌদ্ৰ) লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে।
Verse 3
तं दृष्ट्वा मानवो देवि यमलोकं न पश्यति
হে দেৱী, সেই বিচিত্ৰেশ্বৰক দৰ্শন কৰিলে মানুহে যমলোক নেদেখে।
Verse 244
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विचित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰ্য সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ অন্তৰ্গত প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত “বিচিত্ৰেশ্বৰ মাহাত্ম্য-বৰ্ণনা” নামক ২৪৪তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।