Adhyaya 240
এই অধ্যায়ত ‘ঈশ্বৰ উবাচ’ ৰূপে ঈশ্বৰকেন্দ্ৰিক বাণীৰে বলভদ্ৰ, সুভদ্ৰা আৰু শ্ৰীকৃষ্ণ—এই ত্ৰয়ীৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেঁওলোকৰ দৰ্শন-স্মৰণ-আৰাধনা মহাপুণ্যদায়ক; বিশেষকৈ শ্ৰীকৃষ্ণক ‘সৰ্বপাতকনাশন’—সকলো পাপ নাশকাৰী—বুলি কীৰ্তন কৰা হৈছে। কল্প-স্মৃতিৰ আধাৰত মহিমা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়: পূৰ্ব কল্পত হৰিয়ে এই স্থানতে গাত্ৰোৎসৰ্গ (দেহত্যাগ) কৰিছিল, আৰু বৰ্তমান কল্পতো তেনে স্মৃতি কোৱা হৈছে। নাগৰাদিত্যৰ সান্নিধ্যত যিসকলে বলভদ্ৰ-সুভদ্ৰা-কৃষ্ণৰ পূজা কৰে, তেওঁলোক স্বৰ্গগামী হয়—এই ফলশ্ৰুতি অধ্যায়ত স্পষ্ট।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बलभद्रं सुरेश्वरम् । सुभद्रां च तथा कृष्णं सर्वपातकनाशनम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পিছত, হে মহাদেৱী, দেৱসকলৰ মাজত সুৰেশ্বৰ বলভদ্ৰৰ ওচৰলৈ যাবা; আৰু তদ্ৰূপে সুভদ্ৰা আৰু কৃষ্ণৰ ওচৰলৈও—যি সকলো পাপ নাশ কৰে।
Verse 2
पूर्व कल्पे महादेवि देहमत्रात्यजद्धरिः । अस्मिन्कल्पेपि च पुनर्गात्रोत्सर्गमिति स्मृतम्
হে মহাদেৱী, পূৰ্ব কল্পত হৰিয়ে ইয়াতেই দেহ ত্যাগ কৰিছিল; আৰু এই কল্পতো পুনৰ এই স্থানক ‘গাত্ৰোৎসৰ্গ’—দেহ-ত্যাগৰ স্থান—বুলি স্মৰণ কৰা হয়।
Verse 3
तत्र ये पूजयिष्यंति नागरादित्यसंनिधौ । बलभद्रं सुभद्रां च कृष्णं ते स्वर्गगामिनः
তাত যিসকলে নাগৰাদিত্যৰ সন্নিধানত বলভদ্ৰ, সুভদ্ৰা আৰু কৃষ্ণক পূজা কৰিব, সেই ভক্তসকল স্বৰ্গগামী হয়।
Verse 240
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलभद्र सुभद्रा कृष्ण माहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী হাজাৰ শ্লোক-সমাহিত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য অংশত ‘বলভদ্ৰ-সুভদ্ৰা-কৃষ্ণ মাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নামৰ দুইশ চল্লিশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।