Adhyaya 238

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यां पापनाशिनीम् । सर्वकामप्रदां पुण्यां दारिद्र्यस्यांतकारिणीम्

ঈশ্বৰ ক’লে: হে মহাদেৱী! তেতিয়া পাপনাশিনী হিৰণ্যা নদীৰ ওচৰলৈ যোৱা উচিত; সি পবিত্ৰ, সকলো কামনা পূৰণকাৰিণী আৰু দাৰিদ্ৰ্য নাশকাৰিণী।

Verse 2

तत्र स्नात्वा विधानेन कृत्वा पिंडोदक क्रियाम् । प्राप्नुयादक्षयांल्लोकान्पितॄनुद्धृत्य पापतः

তাত বিধি অনুসাৰে স্নান কৰি আৰু পিণ্ড-উদক ক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰি, মানুহে পিতৃসকলক পাপৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি অক্ষয় লোকসমূহ লাভ কৰে।

Verse 3

एकं यो भोजयेत्तत्र ब्राह्मणं शंसितव्रतम् । तेनायुतसहस्रं हि भोजितं स्याद्द्विजन्मनाम्

যি কোনোবাই তাত শংসিত ব্ৰতধাৰী এজন ব্ৰাহ্মণক ভোজন কৰায়, সেই কৰ্মৰ ফলত যেন দহ হাজাৰ দ্বিজক ভোজন কৰোৱা হ’ল।

Verse 4

तत्र हेमरथा देयो ब्राह्मणे वेदपारगे । विधिना शिवमुद्दिश्य यात्रायुतफलं लभेत्

তাত বেদপাৰগ ব্ৰাহ্মণক এখন সোনালী ৰথ দান কৰা উচিত। বিধি অনুসাৰে শিৱক উদ্দেশ্য কৰি কৰিলে, দহ হাজাৰ তীৰ্থযাত্ৰাৰ সমান ফল লাভ হয়।

Verse 238

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहिताया सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये हिरण्यानदीमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टात्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

এইদৰে পবিত্ৰ শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকীয়া সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্য অংশত, “হিৰণ্যা নদীৰ মাহাত্ম্য-বৰ্ণনা” নামক অধ্যায়—অধ্যায় ২৩৮—সমাপ্ত হ’ল।