
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেৱীক প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰত প্ৰতিষ্ঠিত পাঁচটা লিঙ্গৰ সমষ্টিৰ বিষয়ে সংক্ষিপ্ত তাত্ত্বিক উপদেশ দিয়ে। কোৱা হৈছে যে এই লিঙ্গসমূহ মহাত্মা পাণ্ডৱসকলে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল; ইয়াৰ দ্বাৰা তীৰ্থখনৰ মহাভাৰতীয় স্মৃতি আৰু উপাসনা-প্ৰথাৰ প্ৰামাণ্যতা দৃঢ় হয়। ফলশ্ৰুতিত ঘোষণা কৰা হৈছে—যি ভক্তিভাৱে এই লিঙ্গসমূহৰ পূজা কৰে, সি পাপৰ পৰা মুক্ত হয়। এইদৰে প্ৰমাণিত পুণ্যস্থানত ভক্তি-যুক্ত লিঙ্গপূজাৰ মোক্ষদায়িনী মহিমা প্ৰতিপাদিত হৈছে।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव पूजयेद्देवि पंच लिंगानि भावितः । प्रतिष्ठितानि देवेशि पांडवैश्च महात्मभिः
ঈশ্বৰ ক’লে: “সেই ঠাইতেই, হে দেবী, ভক্তিভাৱে ভাবিত যাত্ৰী পঞ্চ লিঙ্গৰ পূজা কৰিব; হে দেবেশী, এই লিঙ্গসমূহ মহাত্মা পাণ্ডৱসকলে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।”
Verse 2
यस्तान्पूजयते भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्
যি কোনোবাই সেই (লিঙ্গসমূহ) ভক্তিৰে পূজা কৰে, সি পাপৰ পৰা মুক্ত হয়।
Verse 233
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पांडवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে, শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম ভাগ ‘প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য’ত ‘পাণ্ডৱেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল—ই অধ্যায় ২৩৩।