Adhyaya 230
ঈশ্বৰে দেৱীক প্ৰভাসক্ষেত্ৰত স্বয়ং নিযুক্তি দি স্থাপন কৰা, দেৱতাসকলৰ অতি প্ৰিয় গণপতিৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰে। তেওঁ গঙ্গাৰ দক্ষিণ পাৰ্শ্বত অৱস্থিত আৰু ক্ষেত্ৰৰক্ষা কৰাত সদা সক্ৰিয় বুলি কোৱা হৈছে। মাঘ মাহৰ কৃষ্ণপক্ষৰ চতুৰ্দশীত তেওঁৰ বিশেষ পূজাবিধি নিৰ্দেশিত। দিব্য মোদক নৈবেদ্য ৰূপে, লগতে পুষ্প, ধূপ আদি উপচাৰ যথাক্ৰমে অৰ্পণ কৰি ভক্তিভাৱে আৰাধনা কৰিব লাগে। এই পূজাৰ ফল সুৰক্ষামূলক—উপাসকৰ জীৱনত বিঘ্ন নুঠে; বিশেষকৈ ক্ষেত্ৰৰ ভিতৰত বাস কৰা/অৱস্থিত ভক্তৰ বাবে এই আশ্বাস স্পষ্ট। শেষত কলফনত ইয়াক প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম বিভাগ ‘প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য’ৰ ২৩০তম অধ্যায়, ‘গণপতিমাহাত্ম্যবৰ্ণন’ বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं गणपतिप्रियम् । तत्रैव संस्थितं सम्यङ्मया तत्र नियोजितः
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পিছত, হে মহাদেৱী, গণপতিক প্ৰিয় সেই দেৱতাৰ ওচৰলৈ যোৱা উচিত; তেওঁ তাতেই যথাযথভাৱে স্থাপিত, মোৰ দ্বাৰা তাতেই নিযুক্ত।
Verse 2
गङ्गाया दक्षिणे देवि क्षेत्ररक्षणतत्परः । माघे कृष्णचतुर्दश्यां यस्तं पूजयते नरः
হে দেবী, গঙ্গাৰ দক্ষিণে ক্ষেত্ৰ-ৰক্ষণত তৎপৰ সেই (দেৱতা) আছে; মাঘ মাহৰ কৃষ্ণ চতুৰ্দশীত যি মানুহে তেওঁক পূজা কৰে…
Verse 3
दिव्यमोदकनैवेद्यैः पुष्पधूपादिभिः क्रमात् । न तस्य जायते विघ्नं यावत्क्षेत्रे वसत्यसौ
দিব্য মোদক নৈবেদ্য ৰূপে অৰ্ঘ্য দিয়া, ফুল, ধূপ আদি বিধি-ক্রমে অৰ্পণ কৰিলে; যেতিয়ালৈকে তেওঁ সেই পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰত বাস কৰে, তেতিয়ালৈকে তেওঁৰ কোনো বিঘ্ন নঘটে।
Verse 230
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गणपतिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে পবিত্ৰ স্কন্দ মহাপুৰাণত—একাশীতি-সাহস্ৰী সংহিতাৰ অন্তৰ্গত, সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্য বিভাগত—‘গণপতি-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামক অধ্যায়, অৰ্থাৎ ২৩০তম অধ্যায়, সমাপ্ত হ’ল।