Adhyaya 228
অধ্যায় ২২৮ত ঈশ্বৰে মহাদেৱীক উপদেশ দি ‘ভৈৰৱেশ’ নামৰ এক শ্ৰেষ্ঠ ‘মাতৃস্থান’ৰ কথা প্ৰকাশ কৰে, যাক ‘সৰ্বভয়-বিনাশক’ বুলি কোৱা হৈছে। এই ক্ষেত্ৰত যোগিনী আৰু মাতৃদেৱীসকলৰ কৃপাই ভক্তৰ ভয় দূৰ কৰে বুলি বৰ্ণনা আছে। কৃষ্ণপক্ষৰ চতুৰ্দশী তিথিত সংযমী সাধকে গন্ধ, পুষ্প আৰু উত্তম বলি-নৈবেদ্যসহ বিধিপূৰ্বক পূজা কৰিব লাগে—এনে কাল-নিয়ম দিয়া হৈছে। শেষত আশ্বাস দিয়া হয় যে যোগিনী আৰু মাতৃগণে পৃথিৱীত ভক্তক পুত্ৰৰ দৰে ৰক্ষা কৰে; সেয়ে আত্মসংযম, ক্ষেত্ৰ-নির্দিষ্ট আচাৰ আৰু ভয়-নিবাৰণ ফল একেলগে প্ৰতিপাদিত হয়।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मातृस्थानमनुत्तमम् । भैरवेशेति विख्यातं सर्वभयविनाशनम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, অনুত্তম মাতৃস্থানলৈ যোৱা উচিত; ই “ভৈৰৱেশ” নামে বিখ্যাত আৰু সকলো ভয় বিনাশক।
Verse 2
चतुर्दश्यां विधानेन कृष्णपक्षे यतात्मवान् । पूजयेद्गन्धपुष्पैश्च बलिदानैस्तथोत्तमैः
কৃষ্ণপক্ষৰ চতুৰ্দশীত বিধি অনুসৰি, আত্মসংযমী হৈ, গন্ধ-পুষ্পেৰে আৰু উত্তম বলিদানেৰে পূজা কৰিব লাগে।
Verse 3
तं पुत्रमिव योगिन्यो रक्षंति भुवि मातरः
পৃথিৱীত যোগিনীয়ে তাক মাতৃসকলে নিজৰ পুত্ৰক ৰক্ষা কৰাৰ দৰে ৰক্ষা কৰে।