Adhyaya 224

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगमिंद्रप्रतिष्ठितम् । पापमोचननामाढ्यं दक्षिणे पुरुषोत्तमात्

ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, ইন্দ্ৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা লিঙ্গলৈ গমন কৰিবা; যি ‘পাপমোচন’ নামে খ্যাত আৰু পুৰুষোত্তমৰ দক্ষিণে অৱস্থিত।

Verse 2

वृत्रं हत्वा पुरा शक्रो ब्रह्महत्यासमन्वितः । अब्रवीत्स ऋषीन्दिव्यान्कथमेषा गमिष्यति

পুৰা বৃত্ৰক বধ কৰি শক্ৰ (ইন্দ্ৰ) ব্ৰহ্মহত্যাৰ পাপত দুষ্ট হ’ল। তেতিয়া সি দিব্য ঋষিসকলক ক’লে: “এই (পাপ) মোৰ পৰা কেনেকৈ দূৰ হ’ব?”

Verse 3

ब्रह्महत्या हि दुष्प्रेक्ष्या विवर्णजननी मम । दुर्गंधचारिणी चैव सर्वतेजोविनाशिनी

ব্ৰহ্মহত্যা সঁচাকৈয়ে দৰ্শন কৰিবলৈ ভয়ংকৰ; ই মোৰ ওপৰত বিবৰ্ণতা আনে। ই দুৰ্গন্ধ লৈ ঘূৰি ফুৰে আৰু সকলো তেজ-প্ৰভা আৰু প্ৰাণশক্তি বিনাশ কৰে।

Verse 4

अथोचुस्तं सुरगणा नारदाद्या महर्षयः । प्रभासं गच्छ देवेश क्षेत्रं पापहरं हि तत्

তেতিয়া দেৱগণ আৰু নাৰদ আদি মহর্ষিসকলে তেওঁক ক’লে— “হে দেৱেশ্বৰ, প্ৰভাসলৈ যাওঁক; সেই পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰই নিশ্চয় পাপ হৰণ কৰে।”

Verse 5

तत्राराध्य महादेवं मोक्ष्यसे ब्रह्महत्यया । स तथेति प्रतिज्ञाय गतस्तत्र वरानने

“তাত মহাদেৱক আৰাধনা কৰিলে তুমি ব্ৰহ্মহত্যাৰ পৰা মুক্ত হ’বা।” এইদৰে “তথাই হ’ব” বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰি, হে সুন্দৰ-মুখী, তেওঁ তাত গ’ল।

Verse 6

लिंगं संस्थापयामास देवदेवस्य शूलिनः । तस्य पूजारतो नित्यं धूपगंधानुलेपनैः

তেওঁ দেৱদেৱ শূলধাৰী প্ৰভুৰ লিঙ্গ স্থাপন কৰিলে। আৰু ধূপ, সুগন্ধি আৰু অনুলেপনেৰে নিত্য তেওঁৰ পূজাত ৰত থাকিল।

Verse 7

ततोऽस्य गात्रदौर्गंध्यं नाशमाश्वभ्यगच्छत । विवर्णत्वं गतं सर्वं वपुश्चाभूत्तथोत्तमम्

তাৰ পাছত তেওঁৰ দেহৰ দুৰ্গন্ধ শীঘ্ৰে নাশ হ’ল। সকলো বিবৰ্ণতা দূৰ হ’ল আৰু তেওঁৰ ৰূপ পুনৰ উত্তম আৰু দীপ্তিময় হ’ল।

Verse 8

अथ हृष्टमना भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह । तत्रागत्य नरो भक्त्या यश्चैनं पूजयिष्यति

তাৰ পাছত আনন্দিতচিত্ত হৈ তেওঁ এই বাক্য ক’লে: “যি কোনো ভক্তিভাৱে তাত আহি এই লিঙ্গৰ পূজা কৰে…”

Verse 9

ब्रह्महत्यादिकं पापं नाशं तस्य प्रयास्यति । एवमुक्त्वा सहस्राक्षः प्रहृष्टस्त्रिदिवं ययौ

“ব্ৰাহ্মণ-হত্যা আদি মহাপাপ তাৰ বাবে নিশ্চয় নাশলৈ যাব।” এইদৰে কৈ সহস্ৰাক্ষ (ইন্দ্ৰ) অন্তৰে প্ৰহৃষ্ট হৈ ত্ৰিদিৱলৈ গ’ল।

Verse 10

ब्रह्महत्याविनिर्मुक्तः पूज्यमानो दिवौकसैः । गोदानं तत्र दातव्यं ब्राह्मणे वेदपारगे । ब्रह्महत्यापनोदार्थं तत्र श्राद्धं समाचरेत्

ব্ৰাহ্মণ-হত্যাৰ পাপৰ পৰা মুক্ত হৈ আৰু দিবৌকসসকলৰ দ্বাৰা পূজিত হৈ, তাত বেদপাৰগ ব্ৰাহ্মণক গোদান দিয়া উচিত। আৰু ব্ৰহ্মহত্যা অপনোদনৰ অৰ্থে তাত বিধিপূৰ্বক শ্ৰাদ্ধ আচৰণ কৰা উচিত।

Verse 224

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य इन्द्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাৰ অন্তৰ্গত সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত “ইন্দ্ৰেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণন” নামৰ দ্বিশতচতুৰ্বিংশতিতম (২২৪তম) অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।