
এই অধ্যায়ত “ঈশ্বৰ উবাচ” ৰূপে ৰুক্মৱতীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ৰুক্মৱতীশ্বৰ লিঙ্গৰ সংক্ষিপ্ত মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াক সৰ্বশান্তিদায়ক, পাপনাশক আৰু ইষ্টফলপ্ৰদ বুলি কোৱা হৈছে। তাৰ পিছত তীৰ্থাচৰণৰ ক্ৰম দিয়া হৈছে—সংশ্লিষ্ট মহাতীৰ্থত স্নান কৰি, তাৰ পাছত সাৱধানতাৰে লিঙ্গৰ সমপ্লাৱন/অভিষেক বিধিপূৰ্বক কৰিব লাগে। তাৰ অনন্তৰ ব্ৰাহ্মণসকলক ধন-দান কৰিলে পুণ্য বৃদ্ধি পায়। এইদৰে তীৰ্থ, লিঙ্গ, স্নান-অভিষেক আৰু দান একেলগে মিলি পাপশুদ্ধি আৰু অভীষ্টসিদ্ধি প্ৰদান কৰে।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं लिंगं रुक्मवत्या प्रतिष्ठितम् । सर्वपापोपशमनं सर्वकामफलप्रदम्
ঈশ্বৰ উৱাচ: তাতেই ৰুক্মৱতীয়ে প্ৰতিষ্ঠিত এক লিঙ্গ অৱস্থিত আছে—যি সকলো পাপ উপশম কৰে আৰু সকলো ধৰ্মসম্মত কামনাৰ ফল প্ৰদান কৰে।
Verse 2
तत्र स्नात्वा महातीर्थे लिंगं संप्लाव्य यत्नतः । विप्रेभ्यो दापयेद्वित्तं मुच्यते सर्वपातकैः
সেই মহাতীৰ্থত স্নান কৰি আৰু যত্নেৰে লিঙ্গত জলাভিষেক কৰি, বিপ্ৰসকলক ধন দান কৰিব লাগে; তেনে কৰিলে সকলো ঘোৰ পাপৰ পৰা মুক্তি লাভ হয়।
Verse 222
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रुक्मवतीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণত—একাশী-সহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাত—সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম ভাগ প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত ‘ৰুক্মৱতীঈশ্বৰ-মাহাত্ম্যৰ বৰ্ণনা’ নামৰ দুইশ বাইশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।