Adhyaya 216
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেৱীক সংক্ষিপ্তভাৱে এটা শৈৱ তীৰ্থৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰে। তেওঁ ক’লে যে মাৰ্কণ্ডেশ্বৰৰ উত্তৰে পনৰ ধনু দূৰত ‘গৌতমেশ্বৰ’ নামৰ এক শ্ৰেষ্ঠ লিঙ্গ অৱস্থিত। কথা অনুসাৰে গুৰুহত্যাৰ পাপ আৰু শোকত পীড়িত গৌতম ঋষিয়ে তাত লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰি তপস্যা আৰু পূজাৰ দ্বাৰা সেই পাপভাৰৰ পৰা মুক্ত হয়। সেয়ে এই স্থানক প্ৰায়শ্চিত্ত আৰু শুদ্ধিৰ বিশেষ ক্ষেত্ৰ বুলি কোৱা হৈছে। যাত্ৰীসকলৰ বাবে বিধান—নদীত শাস্ত্ৰবিধি মতে স্নান, লিঙ্গৰ যথাবিধি পূজা, আৰু কপিলা গাই দান। ইয়াৰ ফলত পঞ্চ মহাপাতক নাশ হৈ পবিত্ৰতা লাভ হয় আৰু শেষত মোক্ষপ্ৰাপ্তি ঘটে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । मार्कण्डेश्वरतो देवि उत्तरे लिंगमुत्तमम् । धनुषां पञ्चदशभिर्गौतमेश्वरनामकम्
ঈশ্বৰে ক’লে: হে দেবি, মাৰ্কণ্ডেশ্বৰ লিঙ্গৰ উত্তৰে পন্ধৰ ধনুৰ দূৰত্বত গৌতমেশ্বৰ নামে এক উত্তম লিঙ্গ আছে।
Verse 2
गुरुं हत्वा पुरा देवि गौतमः पापदुःखितः । तत्र लिंगं प्रतिष्ठाप्य तस्मात्पापाद्व्यमुच्यत
পূৰ্বতে, হে দেবি, গৌতমে গুৰুক বধ কৰিছিল; পাপৰ দুখে পীড়িত হৈ তাত লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰি সি সেই পাপৰ পৰা মুক্ত হ’ল।
Verse 3
यस्तत्र कपिलां दद्यात्स्नात्वा नद्यां विधानतः । संपूज्य विधिवल्लिंगं मुच्यते पञ्चपातकैः
যি জনে তাত বিধিমতে নদীত স্নান কৰি কপিলা (তামাটে) গাই দান কৰে আৰু বিধিপূৰ্বক লিঙ্গ পূজা কৰে, সি পঞ্চ মহাপাতকৰ পৰা মুক্ত হয়।
Verse 216
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गौतमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षोडशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণত—একাশী হাজাৰ শ্লোকৰ সংহিতাৰ ভিতৰত—সপ্তম প্ৰভাস খণ্ডত, আৰু প্ৰথম বিভাগ প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত, “গৌতমেশ্বৰ-মাহাত্ম্যৰ বৰ্ণনা” নামক অধ্যায়, অৰ্থাৎ ২১৬তম অধ্যায়, সমাপ্ত হ’ল।