Adhyaya 214
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে স্বয়ং উপদেশৰূপে প্ৰভাসক্ষেত্ৰৰ কৌশিকেশ্বৰ শিৱস্থানৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰিছে। কাশ্যপেশ্বৰ পৰা ঈশান (উত্তৰ-পূব) দিশত আঠ ধনু দূৰত ইয়াৰ অৱস্থান কোৱা হৈছে, আৰু ইয়াক মহাপাতক-নাশক তথা পৰম পৱিত্ৰ তীৰ্থ বুলি প্ৰতিপাদন কৰা হৈছে। নামকৰণ কাহিনীত কৌশিকে বশিষ্ঠৰ পুত্ৰবধ কৰি দোষগ্ৰস্ত হোৱা কথা উঠে; সি সেই ঠাইত শিৱলিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰি পূজা কৰি পাপমুক্ত হয়। শেষত ফলশ্ৰুতি—যিয়ে লিঙ্গৰ দৰ্শন আৰু পূজা কৰে, সিয়ে বাঞ্ছিত ফল লাভ কৰে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । धनुषामष्टभिस्तस्मादीशाने कश्यपेश्वरात् । कौशकेश्वरनामानं महापातकनाशनम्
ঈশ্বৰে ক’লে: কশ্যপেশ্বৰ পৰা ঈশান দিশে, আঠ ধনু দূৰত্বত ‘কৌশিকেশ্বৰ’ নামৰ লিঙ্গ আছে; সি মহাপাপ বিনাশক।
Verse 2
वसिष्ठतनयान्हत्वा तत्र कौशिकसत्तमः । स्थापयामास तल्लिंगं मुक्तपापस्ततोऽभवत्
বসিষ্ঠৰ পুত্ৰসকলক বধ কৰি, তাত উত্তম কৌশিকে সেই লিঙ্গ স্থাপন কৰিলে; তেতিয়াৰ পৰা সি পাপমুক্ত হ’ল।
Verse 3
तं दृष्ट्वा पूजयित्वा तु लभते वाञ्छितं फलम्
তাক দৰ্শন কৰি আৰু পূজা কৰিলে, মানুহে ইচ্ছিত ফল লাভ কৰে।
Verse 214
इति श्रीस्कांदे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कौशिकेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामचतुर्दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশি-সহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাত, সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত ‘কৌশিকেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ দ্বিশত চতুৰ্দশ অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।