Adhyaya 213
এই অধ্যায়ত সংলাপৰূপে ঈশ্বৰে দেৱীক কাশ্যপেশ্বৰ তীৰ্থৰ সংক্ষিপ্ত মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰে। তীৰ্থৰ দিশা-নিৰ্দেশো দিয়া হৈছে—পূৰ্বদিগ্ভাগত “ষোল ধনু” দূৰত্বত কাশ্যপেশ্বৰ অৱস্থিত বুলি কোৱা হৈছে। সেই স্থান দৰ্শনমাত্ৰে মানুহে সমৃদ্ধি আৰু সন্তানলাভ কৰে; আৰু “সকলো পাপ” বোজা লৈ থকা লোকেও পাপমুক্ত হয়—ইয়াক নিঃসন্দেহ ফলশ্ৰুতি বুলি ঘোষণা কৰা হৈছে। শেষত স্কন্দপুৰাণৰ প্ৰভাসখণ্ড আৰু প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত এই অধ্যায়ৰ স্থান কলোফনত উল্লেখ আছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । क्रत्वीशात्पूर्वदिग्भागे धनुःषोडशकान्तरे । कश्यपेश्वरनामानं महापातकनाशनम्
ঈশ্বৰ ক’লে: ক্ৰত্বীশ্বৰাৰ পূৰ্ব দিশত ষোলো ধনু দূৰত ‘কশ্যপেশ্বৰ’ নামে লিঙ্গ আছে, যি মহাপাতক নাশ কৰে।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि धनवान्पुत्रवान्भवेत् । सर्वपातकयुक्तोऽपि मुच्यते नात्र संशयः
হে দেবী, তঁহাক (কশ্যপেশ্বৰক) দৰ্শন কৰিলে মানুহ ধনবান আৰু পুত্ৰবান হয়। সকলো পাপত আৱদ্ধ হলেও মুক্ত হয়—ইয়াত সন্দেহ নাই।
Verse 213
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कश्यपेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोदशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশি-সহস্ৰ শ্লোকীয়া সংহিতাত, সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত ‘কশ্যপেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নামৰ দ্বিশতত্ৰয়োদশ অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।