Adhyaya 191
এই অধ্যায়ত প্ৰভাস-খণ্ডৰ তীৰ্থযাত্ৰা-ক্রমত সংক্ষিপ্ত নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে। ঈশ্বৰে দেৱীক ক’লে—চন্দ্ৰবাপী নামৰ পবিত্ৰ জলস্ৰোতৰ ওচৰত আৰু আন এটা প্ৰসিদ্ধ স্থানচিহ্নৰ সন্নিধানত অৱস্থিত হৰ-স্বৰূপ অজীগৰ্তেশ্বৰলৈ আগবাঢ়িবলৈ। তাত গৈ সংশ্লিষ্ট জলাশয়ত স্নান কৰি, তাৰ পাছত শিৱলিঙ্গৰ পূজা কৰিবলৈ কোৱা হৈছে—এয়াই সৰল বিধিক্ৰম। স্নানান্তে লিঙ্গপূজাই ঘোৰ পাপ নাশ কৰে আৰু শেষত ভক্তে শিৱপদ লাভ কৰে—এই ফলশ্ৰুতিৰ দ্বাৰা তীৰ্থৰ মাহাত্ম্য প্ৰতিপাদিত।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अजीगर्तेश्वरं हरम् । चन्द्रवापीसमीपस्थं कर्ममोटीसमीपतः
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, চন্দ্ৰৱাপী নামৰ কূপৰ ওচৰত আৰু কৰ্মমোটীৰ নিকটত অৱস্থিত অজীগৰ্তেশ্বৰ হৰ—মহাদেৱ—লৈ গমন কৰিব।
Verse 2
तस्यां स्नात्वा महादेवि यस्तल्लिगं प्रपूजयेत् । स मुक्तः पातकैर्घोरैर्गच्छेच्छिवपदं महत्
হে মহাদেৱী, তাত স্নান কৰি যি কোনোবাই সেই লিঙ্গৰ ভক্তিভাৱে পূজা কৰে, সি ভয়ংকৰ পাপৰ পৰা মুক্ত হৈ শিৱৰ মহান পদ লাভ কৰে।
Verse 191
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽजीगर्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नामैकनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ—একাশীতিসাহস্ৰ শ্লোকসমূহৰ সংহিতাৰ ভিতৰত—সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত, “অজীগৰ্তেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামৰ একশ একানব্বৈতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।