Adhyaya 190

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र मुक्तिप्रदं हरिम् । प्रभासान्नैरृते भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्

ঈশ্বৰে ক’লে: “তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, মুক্তিদাতা হৰিৰ ওচৰলৈ যোৱা উচিত; সি প্ৰভাসৰ নৈঋত (দক্ষিণ-পশ্চিম) ভাগত, বেছি দূৰ নহয়, অৱস্থিত।”

Verse 2

एकादश्यां जिताहारो यस्तं देवि प्रपूजयेत् । माघेमासे विशेषेण सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्

একাদশীত, হে দেৱী, যি আহাৰ-সংযমী হৈ তেঁওক বিশেষ ভাৱে পূজা কৰে, সি বিশেষকৈ মাঘ মাহত অগ্নিষ্টোম যজ্ঞৰ ফল লাভ কৰে।

Verse 3

यस्तत्रानशनं कुर्याद्व्रतं चान्द्रायणादिकम् । सोऽन्य तीर्थात्कोटिगुणं प्राप्नुयात्फलमीप्सितम्

যি তাত অনশন কৰে আৰু চান্দ্ৰায়ণ আদি ব্ৰত পালন কৰে, সি অন্য তীৰ্থতকৈ কোটি গুণ অধিক ফল পাই ইচ্ছিত ফল লাভ কৰে।

Verse 190

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये मोक्षस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम नवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ—একাশীতিসাহস্ৰ শ্লোকসমূহৰ সংহিতাৰ ভিতৰত—সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত, “মোক্ষস্বামী-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামৰ একশ নব্বৈতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।