Adhyaya 188
এই অধ্যায়ত প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰৰ ভিতৰত সংক্ষিপ্ত তীৰ্থযাত্ৰাৰ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে। ঈশ্বৰ দেৱীক কয়—আদি-প্ৰভাসৰ পৰা তিনিধনু পৰিমাণ দূৰত পৃথিৱীত ‘ৰুদ্ৰেশ্বৰ’ নামৰ স্বয়ম্ভূ লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠিত আছে; তাত গৈ দৰ্শন আৰু পূজা কৰিব লাগে। স্থান-মাহাত্ম্যৰ কাৰণো বৰ্ণিত—ৰুদ্ৰ ধ্যানস্থ হৈ নিজৰ তেজ তাত স্থাপন/নিবেশ কৰিছিল; সেয়ে ই মানৱ-নিৰ্মিত নহয়, দেৱসান্নিধ্যৰ দ্বাৰা পবিত্ৰ। শেষত ফলশ্ৰুতি—ৰুদ্ৰেশ্বৰৰ দৰ্শন-পূজাই সকলো পাপ নাশ কৰে আৰু ভক্তক ইচ্ছিত ফল তথা সকলো কামনা প্ৰদান কৰে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र स्थाने तु संस्थितम् । रुद्रेश्वरेतिनामानं स्वयंभूतं धरातले
ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, সেই স্থানলৈ যোৱা উচিত, য’ত পৃথিৱীৰ ওপৰত ৰুদ্ৰেশ্বৰ নামৰ স্বয়ম্ভূ পবিত্ৰ উপস্থিতি স্থিত আছে।
Verse 2
आदिप्रभासात्पुरतो धनुषां त्रितये स्थितम् । रुद्रेण ध्यानमास्थाय स्वं तेजस्तत्र योजितम्
আদি-প্ৰভাসৰ সন্মুখত তিনিধনুৰ দূৰত্বত ই স্থিত; তাত ৰুদ্ৰে ধ্যান আশ্ৰয় কৰি নিজৰ দিৱ্য তেজ স্থাপন কৰিলে।
Verse 3
ततो रुद्रेश्वरंनाम सर्वपातकनाशनम् । तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च सर्वान्कामानवाप्नुयात्
সেয়ে ই ৰুদ্ৰেশ্বৰ নামে খ্যাত, যি সকলো পাপ বিনাশ কৰে। তাক দৰ্শন কৰি আৰু পূজা কৰি মানুহে সকলো ইচ্ছিত কাম লাভ কৰে।
Verse 188
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रुद्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশি হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাস খণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য অংশত “ৰুদ্ৰেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামৰ একশ অষ্টআশিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।