Adhyaya 182
অধ্যায় ১৮২ প্ৰভাসক্ষেত্ৰৰ ভিতৰত এক সূক্ষ্ম তীৰ্থ-নিৰ্দেশ দিছে। তাত কোৱা হৈছে যে দক্ষিণ দিশত অর্ক-স্থলৰ ওচৰত ‘বসুনন্দা’ নামক অগ্ৰণী মাতৃগণ অৱস্থিত; যাত্ৰীক তেওঁলোকৰ দৰ্শন কৰিবলৈ উপদেশ দিয়া হৈছে। আশ্বযুজ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ নবমী তিথিত সংযমী ভক্তে বিধিপূৰ্বক, শান্ত আৰু একাগ্ৰচিত্তে সেই মাতৃদেৱীসকলক পূজা কৰিব লাগে। ইয়াৰ ফল ‘সমৃদ্ধি’, যি অসংযমীসকলৰ বাবে দুৰ্লভ বুলি বৰ্ণিত। তাৰ পিছত ওচৰৰ ‘শ্ৰীমুখ’ সম্পৰ্কীয় পবিত্ৰ বিবৰ (ফাট/গুহামুখ)ৰ উল্লেখ কৰি, সিদ্ধি কামনা কৰা লোকসকলে সেই একে দিনতে তাকো পূজা কৰিব লাগে বুলি কোৱা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ततो मातृगणान्पश्येद्वसुनन्दादिनामतः । अर्क स्थलसमीपस्थान्दक्षिणे नातिदूरतः
তেতিয়া অৰ্ক-স্থলৰ ওচৰত, দক্ষিণ দিশে বেছি দূৰ নহয়, বসুনন্দা আদি নামে প্ৰসিদ্ধ মাতৃকা-গণসমূহক দৰ্শন কৰিব লাগে।
Verse 2
आश्वयुक्छुक्लपक्षे तु नवम्यां नियतात्मवान् । यस्ताः पूजयते मातॄर्विधिना भावितात्मवान्
কিন্তু আশ্বযুজ মাহৰ শুক্ল পক্ষত, নবমী তিথিত, সংযমী আৰু নিয়তচিত্ত যিজনে বিধি অনুসাৰে শুদ্ধ-একাগ্ৰ মনৰে সেই মাতৃসকলক পূজা কৰে—
Verse 3
स समृद्धिमवाप्नोति दुरापामकृतात्मभिः । तत्रैव संस्थितं पश्येच्छ्रीमुखं विवरप्रियम्
সেয়া সংযমহীন লোকৰ বাবে দুষ্প্ৰাপ্য সমৃদ্ধি লাভ কৰে। তাতেই, গুহা-প্ৰিয় দেৱতা শ্ৰীমুখক দৰ্শন কৰিব লাগে।
Verse 4
तस्मिन्नेव दिने पूज्यं सिद्धिकामैर्नरैः सदा । एतत्पूर्वं मयाख्यातं तव विस्तरतः प्रिये
সেই দিনতেই সিদ্ধি কামনা কৰা লোকসকলে সদায় ইয়াক পূজা কৰিব লাগে। হে প্ৰিয়ে, এই কথা মই আগতেই তোমাক বিস্তাৰে কৈছোঁ।
Verse 5
तस्मिन्नेव दिने पूज्यं तीर्थयात्राप्रसंगतः
সেই দিনতেই তীৰ্থযাত্ৰাৰ প্ৰসঙ্গত ইয়াক পূজা কৰিব লাগে।
Verse 182
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वसुनन्दामातृगणश्रीमुखविवर माहात्म्यवर्णनंनाम द्व्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী সহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ অন্তৰ্গত সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত ‘বসুনন্দা মাতৃগণ আৰু শ্ৰীমুখ-বিৱৰৰ মহিমা-বৰ্ণনা’ নামক একশ বিৰাশিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।