Adhyaya 181
ঈশ্বৰে মহাদেৱীক ‘ক্ষেত্ৰপালেশ্বৰ’ নামৰ এক শ্ৰেষ্ঠ তীৰ্থস্থানৰ কথা উপদেশ দিয়ে। সি সিদ্ধেশ্বৰৰ ওচৰত, পূব দিশে অলপ দূৰত অৱস্থিত বুলি কৈ, তাত যাত্ৰা কৰিবলৈ নিৰ্দেশ কৰে। শুক্ল পঞ্চমী তিথিত তাত দৰ্শন কৰি, সুগন্ধি দ্ৰব্য আৰু পুষ্প আদিৰে ক্ৰমে বিধিপূৰ্বক পূজা কৰিব লাগে। তাৰ পিছত নিজৰ সামৰ্থ্য অনুসাৰে নানা বিধ অন্নেৰে ব্ৰাহ্মণসকলক ভোজন কৰোৱাই দানধৰ্ম পালন কৰিবলৈ কোৱা হৈছে—ইয়াত ভক্তি আৰু সমাজধৰ্ম একেলগে মিলি যায়। শেষত কলফনত ইয়াক স্কন্দ মহাপুৰাণৰ প্ৰভাস খণ্ডস্থিত প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ ১৮১তম অধ্যায় বুলি চিহ্নিত কৰা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेत्रपेश्वरमुत्तमम् । सिद्धेश्वर समीपस्थं पूर्वस्मिन्नातिदूरतः
ঈশ্বৰ ক’লে: “তেতিয়া, হে মহাদেৱী, সিদ্ধেশ্বৰৰ ওচৰত অৱস্থিত, পূব দিশে বেছি দূৰ নহোৱা উত্তম ক্ষেত্ৰপেশ্বৰলৈ যোৱা উচিত।”
Verse 2
तं दृष्ट्वा शुक्लपञ्चम्यां न च नागैः स दश्यते
শুক্লপক্ষৰ পঞ্চমীত তেওঁৰ দৰ্শন কৰিলে, সৰ্পৰ দ্বাৰাও কোনো কষ্ট নাহে।
Verse 3
पूजयेत्तं विधानेन गन्धपुष्पादिभिः क्रमात् । भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छक्त्या भक्ष्यभोज्यैरनेकशः
বিধি অনুসাৰে ক্ৰমে গন্ধ, পুষ্প আদি লৈ তেওঁৰ পূজা কৰিব; আৰু নিজৰ সামৰ্থ্য অনুসাৰে নানা ভক্ষ্য-ভোজ্যৰে ব্ৰাহ্মণসকলক ভোজন কৰাব।
Verse 181
इतिश्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये क्षेत्रपालेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ অন্তৰ্গত প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যৰ ভিতৰত ‘ক্ষেত্ৰপালেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ একশ একাশীতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।