Adhyaya 180
এই অধ্যায়ত ‘ঈশ্বৰ উৱাচ’ ৰূপে তীৰ্থযাত্ৰীক প্ৰভাসক্ষেত্ৰত অৱস্থিত ‘পুষ্পদন্তেশ্বৰ’ নামৰ শুভ দেৱস্থান দৰ্শন কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে। পুষ্পদন্তেশ্বৰক শংকৰ-সান্নিধ্যৰ সৈতে সংযুক্ত গণেশৰূপে চিনাক্ত কৰি, এই ক্ষেত্ৰৰ শৈৱ প্ৰামাণ্য আৰু মহিমা প্ৰকাশ কৰা হৈছে। বৰ্ণনা অনুসাৰে তাত ঘোৰ তপস্যা সম্পন্ন হৈছিল আৰু তাৰ ফলস্বৰূপে সেই স্থানতে লিঙ্গৰ প্ৰতিষ্ঠা স্থাপিত হয়। এই পবিত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ কেৱল দৰ্শনমাত্ৰেই জন্ম-সংসাৰ-বন্ধনৰ পৰা মুক্তি লাভ হয়—এয়া স্পষ্ট ফলশ্ৰুতি। লগতে ইহলোকে ইষ্টসিদ্ধি আৰু পৰলোকে শুভফলপ্ৰাপ্তিৰ কথাও সংক্ষেপে কোৱা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्पुष्पदन्तेश्वरं शुभम् । पुष्पदन्तेश्वरोनाम गणेशः शंकरस्य तु
ঈশ্বৰে ক’লে: “সেই ঠাইতেই অৱস্থিত শুভ পুষ্পদন্তেশ্বৰক দৰ্শন কৰিব লাগে। ‘পুষ্পদন্তেশ্বৰ’ হৈছে শংকৰৰ গণেশৰ নাম।”
Verse 2
तेन तप्तं तपो घोरं तत्र लिंगं प्रतिष्ठितम्
তেওঁ তাত ভয়ংকৰ তপস্যা কৰিছিল; সেয়েহে তাত লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হ’ল।
Verse 3
तं दृष्ट्वा मुच्यते जंतुर्जन्मसंसारबन्धनात् । प्राप्नुयादीप्सितान्कामानिह लोके परत्र च
তাঁক দৰ্শন কৰিলে জীৱ জন্ম-সংসাৰৰ বন্ধনৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু এই লোকত তথা পৰলোকতো ইচ্ছিত কামনা লাভ কৰে।
Verse 180
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्पदन्तेश्वर माहात्म्यवर्णनंनामाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত ‘পুষ্পদন্তেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ একশ আশীতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।