Adhyaya 171
ঈশ্বৰে দেৱীক ক’লে যে ওচৰতে ‘একল্লবীৰিকা’ নামৰ এক দেৱীস্থান আছে; তাৰ পাছত তেওঁ প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰৰ এক কাৰণকথা বৰ্ণনা কৰে। সূৰ্যবংশীয় ৰজা দশৰথ প্ৰভাসলৈ আহি ঘোৰ তপস্যা কৰে। শংকৰক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ তেওঁ লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰি বিধিপূৰ্বক পূজা কৰে আৰু পৰাক্ৰমী পুত্ৰৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা জনায়। ভগৱানে তেওঁক ‘ৰাম’ নামৰ ত্ৰিলোকখ্যাত পুত্ৰ দান কৰে। দেৱতা, গন্ধৰ্ব, দৈত্য-অসুৰ আৰু ঋষি-মুনি (বাল্মীকিসহ) তেওঁৰ যশ গায় বুলি কোৱা হয়। শেষত বিধান আৰু ফলশ্ৰুতি—সেই লিঙ্গৰ মহিমাৰে দশৰথ মহাকীৰ্তি লাভ কৰে; আৰু যিয়ে কাৰ্ত্তিক মাহত, বিশেষকৈ কাৰ্ত্তিকী ব্ৰতত, দীপপূজা আৰু নৈবেদ্য আদি সহ বিধিমতে আৰাধনা কৰে, সিও যশস্বী হয়।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीमेकल्लवीरिकाम् । एकल्लवीरायाम्ये तु नातिदूरे व्यवस्थिताम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, একল্লবীৰাৰ দক্ষিণফালে, বেছি দূৰ নহয়, অৱস্থিত দেৱী একল্লবীৰিকাৰ ওচৰলৈ যোৱা উচিত।
Verse 2
पूर्वं दशरथो योऽसौ सूर्यवंशविभूषणः । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य तपश्चक्रे सुदुश्चरम्
পূৰ্বে দশৰথ, যি সূৰ্যবংশৰ ভূষণ আছিল, প্ৰভাসৰ পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰত উপস্থিত হৈ অতি দুঃসাধ্য তপস্যা কৰিছিল।
Verse 3
लिंगं तत्र प्रतिष्ठाप्य तोषयामास शांकरम् । स देवं प्रार्थयामास पुत्रं चैवामितौजसम्
তাত তেওঁ লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰি শংকৰক সন্তুষ্ট কৰিলে; তাৰ পাছত তেওঁ দেৱতাক অমিত তেজস্বী পুত্ৰৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে।
Verse 4
ददौ तस्य तदा पुत्रं देवं त्रैलोक्यपूजितम् । रामेति नाम यस्यासीत्त्रैलोक्ये प्रथितं यशः
তেতিয়া তেওঁ তাক এজন পুত্ৰ দান কৰিলে—দিব্য, ত্ৰিলোকত পূজিত—যাৰ নাম আছিল ৰাম; আৰু তেওঁৰ যশ ত্ৰিলোকজুৰি প্ৰসিদ্ধ হ’ল।
Verse 5
यस्याद्यापीह गायन्ति भूर्भुवःस्वर्नि वासिनः । देवदैत्यासुराः सर्वे वाल्मीक्याद्या महर्षयः
আজিও ভূৰ, ভুৱঃ আৰু স্বৰ্গলোকৰ বাসিন্দাসকলে তেওঁৰ গুণগান কৰে—দেৱতা, দৈত্য আৰু অসুৰ সকলোৱে, আৰু বাল্মীকি আদি মহর্ষিসকলে।
Verse 6
तल्लिंगस्य प्रभावेन प्राप्तं राज्ञा महद्यशः । कार्तिक्यां कार्तिके मासि विधिना यस्तमर्चयेत् । दीपपूजोपहारेण यशस्वी सोऽपि जायते
সেই লিঙ্গৰ প্ৰভাৱত ৰজাই মহৎ যশ লাভ কৰিলে। যিয়ে কাৰ্ত্তিক মাহত—বিশেষকৈ কাৰ্ত্তিকা পূৰ্ণিমাত—বিধি মতে দীপ-পূজাৰ উপহাৰেৰে তাক অৰ্চনা কৰে, সিও যশস্বী হয়।
Verse 171
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दशरथेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণত—একাশীতিসাহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাত—সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত “দশৰথেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামৰ একশ একাত্তৰতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।