Adhyaya 164
ঈশ্বৰে দেৱীক ক’লে—পূব দিশে আগবাঢ়া; ‘পাঁচ ধনুৰ ভিতৰত’ অৱস্থিত ‘অশ্বিনেশ্বৰ’ নামৰ পুণ্যক্ষেত্ৰ অতি পবিত্ৰ। তাত পূজা কৰিলে মহাপাপসমূহ শমিত হয় আৰু সকলো কামনা সিদ্ধ হয়। সেই লিঙ্গৰ দৰ্শনমাত্ৰেই সৰ্বৰোগ প্ৰশমন হয়; ৰোগপীড়িতৰ বাবে এই ক্ষেত্ৰক মহৌষধিৰ দৰে কোৱা হৈছে। মাঘ মাহৰ দ্বিতীয়া তিথিত তাত দৰ্শন দুষ্প্ৰাপ্য বুলি উল্লেখ কৰি সেই দিনৰ মাহাত্ম্য বৃদ্ধি কৰা হৈছে। সূৰ্যপুত্ৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা দুটা লিঙ্গ তাত আছে; সেয়ে সংযতচিত্ত ভক্তে সেই দ্বিতীয়াতেই শ্ৰদ্ধাৰে দৰ্শন-সেৱা কৰিব লাগে—ভক্তি, শুভকাল আৰু আত্মসংযম একেলগে সাধি।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्मात्पूर्वेण संस्थितम् । महापापौघशमनं पूजितं सर्वकामदम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, সেই স্থানৰ পূব দিশত যি আছে তালৈ যোৱা উচিত—ভক্তসকলে পূজিত, ই মহাপাপৰ প্ৰবাহ শান্ত কৰে আৰু সকলো কামনা পূৰ্ণ কৰে।
Verse 2
अश्विनेश्वरनामानं धनुषां पंचके स्थितम् । सर्वरोगप्रशमनं दृष्टं सर्वार्थसाधकम्
ইয়াৰ নাম অশ্বিনেশ্বৰ; ই পাঁচ ধনুষ (ধনুৰ মাপ) দূৰত্বত অৱস্থিত। ইয়াৰ দৰ্শনে সকলো ৰোগ প্রশমিত হয় আৰু সকলো উদ্দেশ্য সিদ্ধ হয়।
Verse 3
ये केचिद्रोगिणो लोके तेषां तद्भेषजं महत् । माघमासे द्वितीयायां दर्शनं तस्य दुर्लभम्
জগতত যিমানেই ৰোগী থাকক, তেওঁলোকৰ বাবে ই এক মহৎ ঔষধ। কিন্তু মাঘ মাহৰ দ্বিতীয় তিথিত ইয়াৰ দৰ্শন লাভ কৰা দুষ্প্ৰাপ্য।
Verse 4
तस्मात्पश्येच्च तद्भक्त्या यदि श्रेयोऽभिकांक्षितम् । महापापौघशमनं पूजितं सर्वकामदम्
সেয়েহে, যদি কোনো জনে সত্য কল্যাণ কামনা কৰে, তেন্তে ভক্তিভাৱে তাক দৰ্শন কৰিব। পূজিত হ’লে ই মহাপাপৰ প্ৰবল স্ৰোত শান্ত কৰে আৰু সকলো ইচ্ছিত বৰ দান কৰে।
Verse 5
इति लिङ्गद्वयं देवि सूर्यपुत्रप्रतिष्ठितम् । तस्मिन्नेव दिने पश्येत्संयतात्मा नरोत्तमः
হে দেবি, এইদৰে সূৰ্যপুত্ৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা লিঙ্গদ্বয়। সেই একেদিনাই সংযত আত্মা নৰোত্তমে গৈ সিহঁতক দৰ্শন কৰিব।
Verse 164
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽश्विनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে পবিত্ৰ শ্ৰীস্কন্দ মহাপুৰাণত—একাশি হাজাৰ শ্লোকীয়া সংহিতাৰ অন্তৰ্গত—সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত ‘অশ্বিনেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামক, ১৬৪তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।