Adhyaya 163
এই অধ্যায়ত “ঈশ্বৰ উবাচ” ৰূপে ভগৱানৰ উপদেশ বৰ্ণিত। তেওঁ সাধকক নিৰ্দেশ দিয়ে যে উল্লেখিত স্থানৰ পূৰ্ব দিশত থকা তীৰ্থস্থানলৈ গমন কৰিব, য’ত “নাসত্যেশ্বৰ” নামৰ শিৱলিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠিত আছে। এই লিঙ্গক কল্মষ—ধৰ্ম-কর্মত সঞ্চিত অশুদ্ধতা—নাশ কৰা মহান শক্তি বুলি কোৱা হৈছে; দৰ্শন, স্পৰ্শ আৰু পূজাৰ দ্বাৰা শুদ্ধি আৰু পুণ্যবৃদ্ধিৰ ফল লাভ হয় বুলি সূচিত। শেষত কলোফনত অধ্যায়ৰ স্থান নিৰ্দিষ্ট কৰা হৈছে—৮১,০০০ শ্লোকসম্বলিত স্কন্দপুৰাণৰ সপ্তম বিভাগ প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ প্ৰথম উপখণ্ডত ই “নাসত্যেশ্বৰ–অশ্বিনেশ্বৰ মাহাত্ম্যবৰ্ণন” নামে চিহ্নিত। দিশা-নিৰ্দেশ, তীৰ্থনাম আৰু শুদ্ধিফল একেলগে জুৰি এই অধ্যায় স্থল-মাহাত্ম্য সাহিত্যৰ সংক্ষিপ্ত তীৰ্থ-সূচক অংশ হৈ উঠে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्मात्पूर्वेण संस्थितम् । नासत्येश्वरनामानं महा कल्मषनाशनम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, সেই স্থানৰ পূব দিশত অৱস্থিত তীৰ্থলৈ যোৱা উচিত—যাৰ নাম নাসত্যেশ্বৰ; ই মহা কল্মষ (পাপ-মলিনতা) নাশ কৰে।
Verse 163
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नासत्येश्वराश्विनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে পবিত্ৰ শ্ৰীস্কান্দ মহাপুৰাণত—একাশী হাজাৰ শ্লোকৰ সংহিতাৰ ভিতৰত, সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত—“নাসত্যেশ্বৰ আৰু অশ্বিনেশ্বৰ মহিমাৰ বৰ্ণনা” নামক, ১৬৩তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।