Adhyaya 162
অধ্যায় ১৬২ত শিৱে দেৱীক উপদেশ দি প্ৰভাসক্ষেত্ৰৰ পবিত্ৰ বিন্যাসত অষ্টকুলেশ্বৰ লিঙ্গৰ স্থান নিৰ্দিষ্ট কৰে—এটা উল্লেখিত বিন্দুৰ দক্ষিণফালে আৰু লক্ষ্মণেশৰ পূৰ্বফালে। তাৰ পিছত তীৰ্থৰ তত্ত্ব বৰ্ণনা কৰা হৈছে: ই সৰ্বপাপ-প্ৰশমনকাৰী আৰু ঘোৰ দুখ-কষ্ট, ব্যাধি আদি নাশক; ‘মহাবিষ’ বুলি চিহ্নিত ভয়ংকৰ আপদ-ৰূপ দোষো শমিত কৰে। সিদ্ধ আৰু গন্ধৰ্ব আদি দিৱ্য উপাসকে ইয়াত পূজা কৰে বুলি কোৱা হৈছে, যাৰ দ্বাৰা এই লিঙ্গৰ মহিমা প্ৰতিষ্ঠিত হয়। অষ্টকুলেশ্বৰক বাঞ্ছিতাৰ্থ প্ৰদানকাৰী বুলিও কোৱা হৈছে। বিশেষ বিধান অনুসাৰে কৃষ্ণাষ্টমীত বিধিপূৰ্বক পূজা কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে। ফলশ্ৰুতিত মহাপাতকৰ পৰা মুক্তি আৰু নাগলোকত মান-সম্মান লাভৰ কথা উল্লেখ আছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्माद्दक्षिणतः स्थितम् । लक्ष्मणेशाच्च पूर्वस्मिंल्लिंगमष्टकुलेश्वरम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, সেই স্থানৰ দক্ষিণে অৱস্থিত আৰু লক্ষ্মণেশৰ পূৰ্ব দিশত থকা ‘অষ্টকুলেশ্বৰ’ নামৰ লিঙ্গলৈ গমন কৰিব।
Verse 2
सर्वपापप्रशमनं महाविषप्रणाशनम् । पूजितं सिद्धगन्धर्वैर्वाञ्छितार्थप्रदायकम्
(অষ্টকুলেশ্বৰ) সকলো পাপ প্ৰশমিত কৰে, মহাবিষ নাশ কৰে; সিদ্ধ আৰু গন্ধৰ্বসকলে পূজা কৰে, আৰু ইচ্ছিত অৰ্থ দান কৰে।
Verse 3
यस्तं पूजयते मर्त्यः कृष्णाष्टम्यां विधानतः । स मुक्तः पातकैर्घोरैर्नागलोके महीयते
যি মর্ত্যই কৃষ্ণাষ্টমীত বিধি অনুসাৰে তেঁওক পূজা কৰে, সি ভয়ংকৰ পাপসমূহৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু নাগলোকত সন্মানিত হয়।
Verse 162
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽष्टकुलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्ट्युत्तर शततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰ্য সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত ‘অষ্টকুলেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামক একশ বাষষ্ঠিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।