Adhyaya 158
অধ্যায় ১৫৮ত ঈশ্বৰে যাত্ৰা-নিৰ্দেশৰ ধৰণে শ্ৰোতাক অনঙ্গেশ্বৰ দৰ্শনৰ কথা কয়। ৰত্নেশ্বৰৰ সন্মুখত ‘ধনুৰ-নিক্ষেপ’ দূৰত্বত অনঙ্গেশ্বৰ অৱস্থিত বুলি উল্লেখ আছে। তাত থকা লিঙ্গ কামদেৱে—যাক বিষ্ণুৰ পুত্ৰ বুলিও কোৱা হৈছে—প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল; এই ক্ষেত্ৰ বৈষ্ণৱ-সম্পৰ্কিত আৰু কলিযুগত পাপ-মল নাশ কৰিবলৈ বিশেষ ফলদায়ক বুলি বৰ্ণিত। ফলশ্ৰুতি স্পষ্ট—অনঙ্গেশ্বৰ দৰ্শন-পূজাত ভক্তে কামদেৱসদৃশ আকৰ্ষণ, সৌন্দৰ্য আৰু লোকপ্ৰিয়তা লাভ কৰে; বংশতো দুৰ্ভাগ্য বা অশুভতাৰ শমন হয়। অনঙ্গ-ত্রয়োদশীত ব্ৰতসহ বিশেষ পূজাক ‘জন্ম-সাফল্য’ৰ কাৰণ বুলি কোৱা হৈছে। তীৰ্থধৰ্ম সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ সদাচাৰী ব্ৰাহ্মণক শয্যা-দান বিধেয়; বিশেষকৈ বিষ্ণুভক্তক দান দিলে পুণ্য অধিক বৃদ্ধি পায়।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अनंगेश्वरमुत्तमम् । रत्नेश्वरादग्रतःस्थं धनुषान्तरमास्थितम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, ৰত্নেশ্বৰাৰ সন্মুখত ধনুৰ্মাত্ৰ দূৰত অৱস্থিত উত্তম অনঙ্গেশ্বৰলৈ গমন কৰা উচিত।
Verse 2
स्थापितं कामदेवेन तल्लिंगं विष्णुसूनुना । ज्ञात्वा तद्वैष्णवं स्थानं कलौ पातकनाशनम्
সেই লিঙ্গ বিষ্ণুসূনু কামদেৱে স্থাপন কৰিছিল। সেই স্থানক বৈষ্ণৱ স্বৰূপ বুলি জানিলে, কলিযুগত ই পাপনাশক বুলি বুজা যায়।
Verse 3
तं दृष्ट्वा पूजयित्वा तु कामदेवसमो भवेत् । स्वर्गविद्याधरीणां च जायते चित्तमोहकः
তাক দর্শন কৰি পূজা কৰিলে মানুহ কামদেৱসম হ’ব পাৰে; আৰু স্বৰ্গৰ বিদ্যাধৰীসকলৰ মাজতো সি চিত্তমোহক হৈ উঠে।
Verse 4
तस्यान्वयेऽपि न भवेत्कुरूपो दुर्भगोऽपि वा
তেওঁৰ বংশধৰসকলৰ মাজতো কোনো কুৰূপ বা দুৰ্ভাগা নহয়।
Verse 5
तत्रानंगत्रयोदश्यां व्रतेन वरवर्णिनि । विशेषाराधनं तत्र जन्मसाफल्यकारणम्
তাত, অনঙ্গ-ত্রয়োদশীৰ দিনা, হে সুন্দৰ বৰ্ণৰ নাৰী, ব্ৰতসহ বিশেষ আৰাধনা কৰিলেই জন্ম সাৰ্থক হোৱাৰ কাৰণ হয়।
Verse 6
शय्यादानं तु दातव्यं तत्र विप्राय शीलिने । विशेषाद्विष्णुभक्ताय सम्यग्यात्राफलं लभेत्
সেই পবিত্ৰ স্থলত শীলবান বিপ্ৰক শয্যাদান দিব লাগে—বিশেষকৈ বিষ্ণুভক্তক; তেনে কৰিলে তীৰ্থযাত্ৰাৰ সম্পূৰ্ণ ফল লাভ হয়।
Verse 158
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्येऽनंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণত—একাশি হাজাৰ শ্লোকৰ সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাস খণ্ডৰ প্ৰথম ‘প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্য’ত, ৰত্নেশ্বৰ-মাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত ‘অনঙ্গেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ শীৰ্ষক একশ আটান্নতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।